IV SAB/Gl 1/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Burmistrza Miasta P. w przedmiocie złożenia oświadczenia woli o wykupie nieruchomości przez gminę o d r z u c i ć s k a r g ę W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo nazwane pozwem, a podpisane przez R. P., w którym zwrócił się on o nakazanie Gminie P. złożenia oświadczenia woli przenoszącego prawo własności nieruchomości położonej w P. R.P., wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do sprecyzowania swego żądania oświadczył, iż pismo z dnia [...]r. stanowi skargę na bezczynność Burmistrza Miasta P., który nie podjął żadnego działania przez okres [...] lat w sprawie złożenia oświadczenia woli o wykupie nieruchomości a nadto skarżący, uzupełniając swoje żądanie wskazał, iż Burmistrz Miasta P. uchybił [...]dniowemu terminowi, w którym miał obowiązek przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu odpowiedź na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy zostały określone wprost w Konstytucji RP, a to w jej art. 184. Także, w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów ad-miniistracyjnych /Dz.U. nr 153, poz. 1269/ określone zostało, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami o organami administracji rządowej. Jak stanowi art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 / zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Norma powyższa w sposób enumeratywny określa właściwość sądów administracyjnych w zakresie kontroli nad wydawanymi przez organy administracji aktami prawa, a ustawodawca równie wyraźnie określa właściwość sądów administracyjnych w przypadkach bezczynności organów, dając uprawnienia kontrolne tym sądom wyłącznie w przypadkach w ustawie określonych, nie pozwalając na naruszenie kompetencji sądów powszechnych. Problematyka związana z wykupem nieruchomości, a w szczególności kwestie składania w tym zakresie oświadczeń woli nabywcy lub zbywcy gruntów nie należy do kognicji sadów administracyjnych, a działania organów administracji związane z bystrybucją gruntów nie noszą cech aktów prawnych, o których mowa w treści cyt. art. 3 p.p.s.a. W konsekwencji brak takich działań nie może być uznane za bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Kontrola postępowania w zakresie przeniesienia własności nieruchomości sta-nowi natomiast przedmiot postępowania cywilnego i w tym zakresie wyłącznie właściwym jest sąd powszechny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa zatem, iż istota sprawy, której dotyczy żądanie skarżącego wykracza poza kompetencje Sądu, co musi skutkować, iż skarga podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 ust. 1 p.p.s.a.