IV SAB/Gl 10/17

WyrokWSA w Gliwicach2017-06-01

Skład orzekający: Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ udostępnił żądaną informację publiczną po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpatrzeniem przez sąd?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ udostępnił żądaną informację publiczną po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpatrzeniem przez sąd, ponieważ postępowanie staje się bezprzedmiotowe. Sąd stwierdza jednak, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oceniając, czy organ nie lekceważył swoich obowiązków.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej sposobu i skutków wykonywania zadania gminy w zakresie opieki nad bezdomnymi zwierzętami. Po bezskutecznym upływie ustawowych terminów, skarżący wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy. Organ administracji w odpowiedzi na skargę poinformował, że udostępnił żądaną informację po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpatrzeniem przez sąd, i wniósł o umorzenie postępowania. Skarżący domagał się zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku i stwierdzenia rażącego naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 2) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) umarza postępowanie w kwestii zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 30 września 2016 r.; 4) zasądza od Wójta Gminy I. na rzecz strony skarżącej kwotę 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi "A" w J. na bezczynność Wójta Gminy I. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 2) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) umarza postępowanie w kwestii zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 30 września 2016 r.; 4) zasądza od Wójta Gminy I. na rzecz strony skarżącej kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 30 września 2016 r., złożonym drogą elektroniczną za pośrednictwem ePUAP "A" w J. zwróciło się do Wójta Gminy I. o udostępnienie informacji publicznej na temat sposobu i skutków wykonywania zadania "opieka nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywanie", przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt. Strona skarżąca wniosła o udostępnienie treści i postaci umowy (umów) o zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom w 2015 r. wraz z załącznikami. W dniu 16 stycznia 2017 r. "A" w J. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy I., w zakresie udostępnienia informacji publicznej, objętej wnioskiem z dnia 30 września 2016 r., wnosząc o zobowiązanie tego organu do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku i stwierdzenie, że bezczynność Wójta Gminy I. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto strona skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazała, że od lat uczestniczy w projekcie polegającym na badaniu problemu bezdomności zwierząt w jego wymiarze publicznym. W ramach tego projektu prowadzony jest monitoring działalności schronisk dla bezdomnych zwierząt, hycli oraz polityki gmin i urzędów. Strona podniosła, że w związku z powyższym, w dniu 30.09.2016 r. złożyła drogą elektroniczną - za pośrednictwem ePUAP do Urzędu Gminy I. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie sposobu i skutków wykonywania przez gminę zadania "opieka nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywanie", przewidzianego ustawą z dnia 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt, ( tj. Dz.U. z 2013 poz. 856 ). Podkreśliła, że doręczenie wniosku w dniu 30.09.2016 r. potwierdzone zostało Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia. Jednak pomimo upływu ustawowych terminów do udzielenia odpowiedzi określonych w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do dnia złożenia niniejszej skargi, podmiot zobowiązany nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, nie powiadomił wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, ani też nie wydał w tym przedmiocie decyzji odmownej. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Podniósł, że usunął stan bezczynności udzielając informacji na wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony przez skarżącą w dniu 30 września 2016 r. Podkreślił, że w dniu 26.01.2017 r. (organ błędnie wskazał w tym miejscu 2016 r.) udzielił odpowiedzi wniosek drogą elektroniczną za pośrednictwem ePUAP i doręczył ją listem poleconym. Dodał, że wprawdzie dokonał tego już po dacie wpływu skargi do Urzędu Gminy w I. w dniu 19 stycznia 2017 r. ( błędnie wskazał w tym miejscu 2016 r.), jednakże spowodowało to, że stan jego bezczynności przestał istnieć. Podniósł, że wobec powyższego niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe i wniósł o jego umorzenie w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718). Organ wskazał, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej brak jest podstaw aby uznać, że jego bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, skoro ostatecznie wniosek został rozpatrzony. Podkreślił, że nie zignorował wniosku o udzielenie informacji publicznej, lecz po otrzymaniu skargi w tej sprawie, a przed przekazaniem jej do Sądu rozpoznał wniosek strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymagało, że na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy – co do zasady – sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy. Ponadto dodać należało, że według art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: - 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; - 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; - 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd – na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. – stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga dotyczyła bezczynności Wójta Gminy I. w zakresie rozpatrzenia wniosku strony skarżącej z dnia 30 września 2016 r., złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764, zwanej dalej – u.d.i.p.). W piśmie tym strona skarżąca zwróciła się do organu o udostępnienie informacji na temat sposobu i skutków wykonywania zadania "opieka nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywanie", przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt. Strona skarżąca wniosła o udostępnienie treści i postaci umowy (umów) o zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom w 2015 r. wraz z załącznikami. Wymienione we wniosku informacje i dokumenty – co nie było kwestionowane przez organ - stanowią informację publiczną. Dotyczą bowiem realizacji zadań publicznych. Ponadto z akt administracyjnych wynika, że wnioskowana informacja publiczna została udostępniona stronie skarżącej, z tym, że pismo organu w tym przedmiocie, zostało przesłane - drogą elektroniczną oraz przesyłką poleconą dopiero w dniu 26 stycznia 2017 r. Wobec tego nie ulega wątpliwości, że w wymienionej dacie, organ przerwał swoją bezczynność. Jednakże nastąpiło to już po złożeniu skargi do sądu i z naruszeniem terminu określonego w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, według którego – z zastrzeżeniem wyjątków wymienionych w tym przepisie - udostępnienie informacji publicznej na wniosek, następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 tej ustawy, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W przedmiotowej sprawie, Wójt Gminy I. nie dokonał wymienionej czynności w terminie, stwierdzić zatem należało, że dopuścił się naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i w konsekwencji bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku strony skarżącej z dnia 30 września 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym uzasadniony jest zarzut skargi dotyczący bezczynności tego podmiotu. Jednakże – jak już była o tym mowa wyżej - w dniu 26 stycznia 2017 r. organ udostępnił wnioskowaną informację, a więc przerwał swoją bezczynność. Podkreślenia zatem wymagało, że według utrwalonej linii orzecznictwa, w przypadku skargi na bezczynność organu, gdy określony akt lub czynność zostały dokonane po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpatrzeniem przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., l OPS 6/08, jak również wcześniejsze postanowienia NSA z 16 marca 2000 r., l SAB 201/99, WSA w Gdańsku z 13 lutego 2008 r., II SAB/Gd 38/07). Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje bowiem postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. Z powyższego powodu, w niniejszym postępowaniu – zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a. - należało już tylko dokonać oceny, czy stwierdzona w sprawie bezczynność organu, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w zakresie tej oceny, istotne znaczenie miała przede wszystkim okoliczność, że w piśmie z dnia 26 stycznia 2017 r. Wójt Gminy I. udzielił stronie skarżącej informacji publicznej określonej we wniosku. Wobec tego brak było podstaw do oceny, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Uznać bowiem należało, że postępowanie organu w przedmiocie tego wniosku, nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, orzekł jak w sentencji. Zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł o obowiązku zwrotu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, tj. kosztów zastępstwa prawnego, ustalonych według stawki opłat określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło