IV SAB/Gl 10/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Komendanta Miejskiego Policji w D. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 stycznia 2019 r. T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Komendanta Miejskiego Policji w D. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o ustalenie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2019 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 29 stycznia 2019 r. (k. 13). W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 5 lutego 2019 r. skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Tym samym, na mocy art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jak każde pismo strony powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do podpisania skargi jednakże w wyznaczonym terminie nie uzupełnił tego braku formalnego. Tym samym skarga obarczona jest brakiem podpisu skarżącego, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W związku z powyższym, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.