IV SAB/Gl 102/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę 5 Pismem z dnia [...] M. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w sprawie "wydania zaległych decyzji" przez ten organ. Do skargi dołączył kserokopie odwołań od decyzji Burmistrza C. w sprawach przyznania zasiłku celowego, decyzji tego organu oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Wezwany do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia w piśmie z dnia [...] M. F. podał, iż jego skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. związanej z rozpoznaniem odwołania skarżącego od decyzji Burmistrza C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na pokrycie leków. Po zakończeniu postępowania o prawo pomocy, ustanowiona w sprawie pełnomocnik radca prawny została wezwana do wykazania w terminie 7 dni, czy skarżący przed wniesieniem skargi do tut. Sądu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wniósł do organu odwoławczego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 K.p.a., a jeżeli tak do nadesłania odpisu tego wezwania. W zakreślonym terminie pełnomocnik nadesłała pismo z dnia [...]. Wskazała w nim, iż zapoznała się z aktami administracyjnymi znajdującymi się w Kolegium oraz stwierdziła, iż M. F. wniósł [...] do tego organu skargę na bezczynność. Pełnomocnik nie ujawniła osobnego pisma wzywającego organ do usunięcia naruszenia prawa. Wniosła o potraktowanie skargi jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 37 § 1 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. związana z rozpoznaniem odwołania skarżącego od decyzji Burmistrza C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na pokrycie leków. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przewiduje w takim wypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami tej ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro M. F. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., zatem przed wniesieniem skargi przysługiwało mu wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu wniesienie skargi do sądu jest dopuszczalne, bowiem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. Jak wynika z materiału sprawy przedstawionego Sądowi wraz ze skargą, skarżący po złożeniu w dniu [...] odwołania od decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia[...] nr [...] nie kierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. żadnych pism, w których wyraziłby swoje niezadowolenie z powodu braku rozpatrzenia jego odwołania przez Kolegium. Dopiero w dniu [...] skarżący złożył w tym organie skargę z dnia [...] na bezczynność Kolegium, adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Podkreślenia wymaga, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika powyższa skarga, adresowana do tut. Sądu, nie może być uznana za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego skoro skarżący nie złożył wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 K.p.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak na wstępie. ----------------------- 2