IV SAB/Gl 106/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek - Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Z. na bezczynność Dyrektora Szkoły A w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. K.Z. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły A w D. W skardze skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2015 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie zostało skarżącemu prawidłowo doręczone. Następnie, w związku z uprawomocnieniem się tego postanowienia, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono w dniu 14 stycznia 2016 r. Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 21 stycznia 2016 r., a to wobec doręczenia wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 14 stycznia 2016 r. Z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu, należało zatem odrzucić skargę zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.