IV SAB/Gl 107/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A Spółka jawna z siedzibą w G. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] radca prawny P.K., występujący w imieniu spółki A sp.j. zwrócił się do "Urzędu Gminy B." o udostępnienie informacji o nieruchomościach stanowiących własność, jak również będących w użytkowaniu wieczystym Gminy B. oraz podmiotów kontrolowanych przez Gminę, w szczególności tych, w których Gmina jest większościowym udziałowcem albo akcjonariuszem. Pismem z dnia [...] Zastępca Wójta Gminy B., działając z upoważnienia Wójta, wyjaśnił wnioskodawcy, iż żądana informacja ma charakter przetworzony. Uzyskanie takiej informacji wymaga, w myśl art. 3 ust. 1 pkt. 1ustawy o dostępie do informacji publicznej, wykazania iż uzyskanie jej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W dniu [...] spółka A sp.j., reprezentowana przez radcę prawnego P.P., złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy B. (datowaną na dzień [...]), podnosząc zarzut naruszenia art.13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez rażące przekroczenie 14 – dniowego terminu załatwienia sprawy; Wniosła o : a) zobowiązanie Wójta Gminy B. do merytorycznego załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, b) zobowiązanie Wójta Gminy B. do ukarana dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, c) stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, d) wymierzenie Wójtowi Gminy B. grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., e) zasądzenie od Wójta Gminy B. na rzecz Skarżącego kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbową od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż Wójt Gminy B. pozostaje w tej sprawie w bezczynności bowiem w terminie 14 dni od złożenia wniosku nie rozpoznał go merytorycznie, ani też nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Nie podejmując tych czynności organ faktycznie odmówił udzielenia wnioskowanej informacji. Na rzecz prezentowanej tezy skarżąca przytacza szereg wyroków sądowych. Poza tym, jak stwierdza w końcowej części skargi, żądana informacja należy do grupy informacji prostych. Zebranie tych informacji następuje w oparciu o jedno kryterium - podmiotowe, zaś wszystkie niezbędne dane do jej udzielenia znajdują się w posiadaniu Wójta. Zwraca także uwagę na fakt, iż nie wnioskowano o udostępnienie jednego dokumentu zawierającego kompilację danych pochodzących z różnych źródeł, lecz jedynie informacji o numerach działek ewidencyjnych i numerach ksiąg wieczystych nieruchomości stanowiących własność oraz pozostających w użytkowaniu wieczystym adresata wniosku i podmiotów przez niego kontrolowanych. Nie ma zatem potrzeby przetwarzania tych informacji. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wyjaśnił, iż niezwłocznie podejmował czynności stosownie do wymogów wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie znajduje uzasadnienie twierdzenie o faktycznej odmowie udzielenia informacji, skoro zwrócił się do wnioskodawcy o uzupełnienie pisma ze względu na żądanie udzielenia informacji przetworzonej. Wyjaśnia powody uznania przedmiotowej informacji za przetworzoną, zwracając uwagę na konsekwencje takiej kwalifikacji. W szczególności skutkuje to koniecznością wykazania przez wnioskodawcę, iż informacja ta jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Czynności podejmowane przez Wójta zmierzały właśnie do uzyskania od wnioskodawcy uzasadnienia w tym zakresie, stąd nie można zarzucić mu bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest bezczynność Wójta Gminy B., który w zakreślonym przez ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej terminie (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej: u.d.i.p.) terminie 14 dniowym nie udzielił wnioskodawczyni informacji publicznej powołując się na to, iż żądana informacja ma charakter przetworzony w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. i stąd konieczne jest wykazanie przesłanki w postaci szczególnej istotności tej informacji dla interesu publicznego. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu. Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (ust. 2 tego artykułu). Wedle art. 3 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1/ uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. 2/ wglądu do dokumentów urzędowych, 3/ dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Przepis art. 3 ust. 1 pkt.1 stanowi podstawę do, powszechnie przyjmowanego podziału, na informacje prostą i informację przetworzoną. Ponieważ ustawodawca używając w art. 3 ust. 1 pojęcia "informacja przetworzona" nie zawarł równocześnie w ustawie jego legalnej definicji konieczne było jej utworzenie na gruncie orzecznictwa i doktryny. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela ukształtowany pogląd, że informacją prostą a nie przetworzoną jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie w jakiej ją posiada, przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań), nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces przekształcenia ( wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., II SAB/Kr 140/12,LEX nr 1234526). Natomiast informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma informacji tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem ( wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r., II SAB/Sz 51/12,LEX nr 1254775). Za informację przetworzoną należy uznać zatem taką jaka, w zasadzie, w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste . Informacja przetworzona, w zasadzie, w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 792/11, LEX nr 1094536). Przetworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji, działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznych) i nadania skutkom tego działania cech informacji (por. H. Izdebski, Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2001 r.). Rozróżnienie informacji prostej i informacji przetworzonej jest o tyle istotne, że adresat wniosku, przed podjęciem czynności przewidzianych ustawą, będzie zobligowany do dokonania oceny treści żądania zawartego we wniosku w tym zakresie. Jeśli zaś uzna, iż informacja ma charakter przetworzony, to jej udzielenie bądź odmowa udzielenia uzależnione są od spełnienia wstępnego warunku, o jakim mowa w art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. Powinien zatem wyjaśnić czy uzyskanie takiej informacji przez wnioskodawcę jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Poczynienie takich ustaleń, co nie budzi wątpliwości, należy do obowiązków organu prowadzącego postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej zainicjowane wnioskiem legitymowanego podmiotu, przy czym w sytuacji kiedy nie można tego ustalenia dokonać na podstawie samego wniosku organ powinien zwrócić się do wnioskodawcy o wyjaśnienie w tej kwestii, zakreślając jednocześnie termin do dokonania tej czynności. Co prawda przepisy u.d.i.p. nie regulują wprost takiej sytuacji, jednakowoż odpowiednie zastosowanie znajdują tu standardy dobrej procedury administracyjnej oraz przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności odnoszące się do zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 k.p.a.) oraz zasady zaufania (art. 8 k.p.a.). W każdym razie, przed udzieleniem informacji przetworzonej w drodze czynności materialno-technicznej, jak i podjęciem decyzji o odmowie udostępnienia informacji przetworzonej, zwłaszcza ze względu na niewykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego problem ten, przy udziale wnioskodawcy, powinien zostać wyjaśniony. Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy przyjdzie zauważyć, że Wójt Gminy B. pismem z dnia [...] poinformował spółkę A sp. j. o uznaniu żądanej informacji publicznej za przetworzoną, co jest "....skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego". W piśmie tym wyraźnie stwierdzono, iż wniosek o udzielenie informacji z dnia [...] nie zawiera uzasadnienia w tym zakresie, natomiast na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania tej przesłanki. Wnioskodawca w żaden sposób nie odniósł się do tego pisma, natomiast wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wójta Gminy B. uznając, iż przedmiotem jego wniosku była informacja prosta. W ocenie składu orzekającego, to na wnioskodawcy ciążył obowiązek zajęcia stanowiska w sprawie wykazania szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego, bądź też zaprezentowania swojej opinii o braku podstaw do kwalifikowania jej jako informacji przetworzonej. Brak wyrażenia tego stanowiska, które pojawiło się dopiero w skardze, natomiast powinno skierowanego do Wójta Gminy B., nie pozwala na przyjęcie tezy o bezczynności tego organu. Organ podjął czynności konieczne do ustalenia wskazanej wyżej okoliczności, natomiast postawa wnioskodawcy, uniemożliwiła zakończenie postępowania udzieleniem informacji bądź wydaniem decyzji odmownej. Odnosząc się do naruszenia 14 dniowego terminu do załatwienia sprawy dotyczącej udzielenia informacji publicznej na wniosek, to przyjdzie zauważyć, iż ustawodawca dopuszcza możliwość przedłużenia tego terminu, nie dłużej jednak niż na 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, jeżeli informacja nie może zostać udostępniona w okresie 14 dni (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie, taki właśnie stan braku możliwości załatwienia sprawy zaistniał. Wobec powyższego, skoro zarzut bezczynności organu nie znajduje uzasadnienia, skargę należało oddalić.