IV SAB/Gl 11/06
PostanowienieWSA w Gliwicach2006-04-10
Skład orzekający: Sędzia NSA Zofia Borowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego po dniu 31 grudnia 2005 r., powinna zostać odrzucona z powodu wniesienia z pominięciem ustawowej drogi?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego po dniu 31 grudnia 2005 r., podlega odrzuceniu na podstawie art. 54 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z powodu wniesienia z pominięciem ustawowej drogi, która wymaga złożenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Okres przejściowy umożliwiający bezpośrednie wniesienie skargi do sądu upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r.Stan faktyczny
D. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Starostwa Powiatowego w Ż. w zakresie braku interwencji w domu opieki. Skarżąca podniosła, że mimo zgłaszania zastrzeżeń dotyczących przemocy i łamania jej praw jako pensjonariuszki, Starostwo nie podejmowało stosownych działań, a udzielane odpowiedzi miały formę listów, a nie decyzji. Do skargi załączyła korespondencję z organem.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz, po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Starostwa Powiatowego w Ż. w przedmiocie : braku interwencji w domu opieki p o s t a n a w i a odrzucić skargę
W dniu [...] r. D. J. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność jak to określiła: "Starostwa Powiatowego Ż." w zakresie braku interwencji w domu opieki. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż od wielu lat zgłasza poważne zastrzeżenia w zakresie stosowanej przemocy psychicznej i fizycznej oraz łamania jej praw jako pensjonariuszki Domu Opieki. Jednakże Starostwo Powiatowe Ż. zbywa ją w tym przedmiocie i otrzymuje odpowiedź nie w formie decyzji lecz listu. Nadto informacje te są nieprawdziwe, a wszelkie skargi, interwencje w innych organach są bezskuteczne. Do skargi załączyła pisma adresowane do Starostwa Powiatu w Ż. oraz otrzymane odpowiedzi. Wnioskowała o udzielenie jej w tej sprawie pilnej odpowiedzi przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 176 Konstytucji RP z dniem 1 stycznia 2004 r. zostało wprowadzone dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.
Z tym dniem na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast w myśl art. 98 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od wejścia jej w życie skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga.
Zestawienie powyższych uregulowań wskazuje, iż przewidują one pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżąca obecnie, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego winna skierować skargę bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jedynie w okresie wskazanym w art. 98 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ... (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) a więc od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., bezpośrednie wniesienie skargi do sądu administracyjnego pozwalało na konwalidowanie niewłaściwego trybu wszczęcia postępowania.
Skarga D. J. z dnia [...] r. (nadana w dniu [...] r. w jednej kopercie), wniesiona została bezpośrednio do sądu administracyjnego w dacie wykraczającej poza czasokres przewidziany w art. 98 cyt. ustawy, co czyni niemożliwym przekazanie jej organowi, którego bezczynność została zaskarżona. Jak wynika z powołanych przepisów, po dniu 1 stycznia 2006 r. właściwą i konieczną drogę dla prawidłowego zachowania trybu wniesienia skargi jest jej złożenie w organie, którego dotyczy przedmiot skargi, tak jak stanowi art. 54 § 1 p.p.s.a.
Wskazać również należy, iż brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do przekazania organowi administracyjnemu skargi, która wpłynęła (zaadresowana) do sądu administracyjnego, w szczególności nie wynika ona z treści żadnego aktu prawnego obowiązującego sądy administracyjne. Brak jest też odesłania do innych aktów prawnych, w tym zwłaszcza do art. 65 kpa, który przewiduje możliwość przekazania przez organ administracji podania organowi właściwemu. Zastosowanie powyższego przepisu wyłącza jego zakres podmiotowy. Pojęcie organ administracji publicznej użyte w treści art. 65 kpa, definiuje art. 5 § 2 pkt 3 kpa. Sąd administracyjny nie jest w myśl powołanych przepisów organem administracji publicznej.
Zatem nie ma kompetencji oraz jakichkolwiek podstaw proceduralnych do przekazania wniesionej bezpośrednio do Sądu skargi organowi, którego dotyczy przedmiot skargi.
W tym stanie rzeczy, skarga D. J. jako wniesiona z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego, na podstawie art. 54 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło