IV SAB/Gl 113/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J.S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia 15 maja 2015 r., skierowanym do Wójta Gminy K., J.S. wniosła o udostępnienie informacji publicznej. Domagała się wskazania, w jaki sposób Gmina K., jako organ właściwy do zarządzania drogą lokalną [...] położoną w miejscowości P., realizuje swoje ustawowe obowiązki wynikające z ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Prosiła o szczegółowe opisanie działań podjętych przez organy Gminy K., które wynikają wprost z art. 8 powołanej ustawy. W szczególności wniosła o wskazania działań podjętych przez Urząd Gminy w K. w celu wypełnienia ustawowych obowiązków, w tym: 1. wskazanie daty podjętych działań, 1. środków przeznaczonych na utrzymanie tej drogi z wskazaniem ilości środków przekazanych na inne drogi o tym samym statucie i podanie ilości i długości takich dróg w Gminie K., 2. podania daty i przyczyny zagrodzenia drogi lokalnej [...], 3. wskazania ( z określeniem daty i numeru pisma lub sygnatury postępowania) działań podjętych przez Urząd Gminy w K. celem udrożnienia w/w drogi, a w przypadku nie podjęcia takich działań wskazanie przyczyn i powodów dlaczego Urząd Gminy w K. nie wypełnił swoich ustawowych obowiązków wynikających z cytowanej ustawy. Wniosła o przesłanie informacji pocztą na jej adres. Pismem z dnia 29 maja 2015 r. Wójt Gminy K. udzielił odpowiedzi J. S. W odpowiedzi wskazał, że art. 8 wyżej cyt. ustawy faktycznie dotyczy dróg wewnętrznych, a taką jest działka nr [...] w P. Stanowi dojazd do pól, a jej stan prawny jak i faktyczny opis jest stronie znany z poprzedniej korespondencji. Wyjaśnił, że Gmina nie podejmuje żadnych działań dotyczących drogi [...] ani też nie wydatkuje środków finansowych na w/w działkę. Poinformował, że dla dróg nie uchwala się statutów, a gmina nie prowadzi ewidencji dróg dojazdowych do pól, ani też nie zleca pomiarów takich dróg. Jednocześnie Wójt wyjaśnił, że w latach 2014-2015 nie wykonywano remontów dróg dojazdowych do pól, a remonty takich dróg wykonuje się ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych. Podkreślił, że uzyskanie środków na ten cel jest uwarunkowane. Podstawowym warunkiem jest rolnicze wykorzystanie gruntów, do których droga prowadzi. Wyłączone z kosztów kwalifikowanych są odcinki wzdłuż lasów i zabudowań. Wskazał, ze działka nr[...] nie spełnia wymogów do ubiegania się o przyznanie środków z wyżej wskazanego funduszu. Zaznaczył, że Gmina nie posiada informacji publicznej dotyczącej daty zagrodzenia drogi, a przyczyny zagrodzenia drogi nie mieszczą się w kategorii informacji publicznej i nie są znane organowi. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca J. S. wniosła o zobowiązanie Wójta Gminy K. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zobowiązanie Wójta Gminy K. "do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie" (cytat). W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że – jej zdaniem - Wójt Gminy K. w K. w piśmie z dnia 29 maja 2015 r. nie udzielił odpowiedzi na żadne z jej pytań zawartych we wniosku z dnia 15 maja 2015 r., - np. w jaki sposób Gmina K. realizuje swoje ustawowe obowiązki wynikające z ustawy o drogach publicznych, czy działań podjętych w celu udrożnienia drogi [...] - nie wydał decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, nie podjął także żadnych czynności do wykonania których był zobowiązany zgodnie z dyspozycją przywołanej ustawy, a jedynie w sposób bardzo ogólny i wymijający przedstawiano ogólny stan prawny dotyczący drogi [...] położonej w miejscowości P. Jednocześnie wskazała, że organ w przywołanym piśmie wyjaśnił, że nie posiada informacji we wnioskowanym zakresie lub, że udzielenie odpowiedzi na wnioskowane pytania nie stanowi informacji publicznej. Organ równocześnie powołał się na swoje wcześniejsze odpowiedzi, pomimo wcześniejszego zaznaczenia przez skarżącą we wniosku z dnia 15 maja 2015 r., że powyższy wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest wnioskiem odrębnym i prosiła o nie łączenie go z innymi wnioskami o udostępnienie informacji publicznej, z którymi występowała lub innymi postępowaniami administracyjnymi. Jednocześnie nadmieniła, że organ w przywołanym piśmie nie powołuje się na konkretne określone datą lub numerem pisma, w których udzielono skarżącej odpowiedzi, a jedynie zdawkowo podnosi, że odpowiedź na zadane pytanie winna być znana skarżącej z poprzedniej korespondencji. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że w dniu 29 maja 2015 r. udzielił skarżącej odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we wniosku. Dodatkowo wskazał, że skarżąca od 2012 r. prowadzi korespondencje z Wójtem Gminy w sprawie działki [...] a prowadzona dotychczas korespondencja w pełni wyjaśnia stan prawny jak i faktyczny działki [...] dlatego też skarżąca w każdym wniosku zaznacza aby odpowiedzi nie łączyć z innymi uprzednio udzielonymi w sprawie i zadaje kolejne pytania, na które odpowiedź wynika z uprzednio udzielonej odpowiedzi. Organ zaznaczył, że pomimo wyjaśnienia, że działka [...] nie jest własnością gminy, stanowi dojazd do pól, nie jest użytkowana, a wszyscy właściciele pól mają zapewniony dojazd do swoich pól, skarżąca żąda jej "udrążnienia". Wójt wskazał, iż skarżąca po wniosku z dnia 15 maja 2015r. skierowała do organu wnioski z dnia 16 maja 2015 r. i 17 maja 2015 r. na które otrzymała wyczerpującą odpowiedź i załączniki stanowiące informację publiczną tj. notatkę służbową z dnia 16 maja 2015 r. oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Dodatkowo organ zaznaczył, że skarżąca złożyła już skargę na bezczynność Wójta Gminy K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie udzielenia informacji publicznej, dotyczącej działki [...], zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2015r. sygn. akt IV SAB/GI17/15 skargę oddalił. W piśmie procesowym z dnia 15 października 2015 r. skarżąca szeroko opisała kwestie związane ze statusem drogi [...] w tym stanem prawnym tej nieruchomości. Dodatkowo wskazała, że nie może zgodzić się z twierdzeniem zawartym w odpowiedzi udzielonej przez Wójta Gminy K., że "przyczyny zagrodzenia drogi nie mieszczą się w kategorii informacji publicznej". W ocenie skarżącej w przypadku stwierdzenia przez organ iż żądana informacja nie jest informacją publiczną wymaga wydania decyzji zawierającej uzasadnienie zajętego stanowiska. Podniosła, iż w odpowiedzi gmina nie udzieliła informacji dotyczącej daty i przyczyn zagrodzenia drogi [...] ani nie podjęła żadnych działań zmierzających do ustalenia tych informacji, do czego jest zobowiązana jako organ właściwy do zarządzania tą drogą w imieniu mieszkańców gminy. Nie wskazano również przyczyn dlaczego władze gminy nie wypełniają swoich ustawowych obowiązków, wynikających z powoływanej ustawy, odnośnie drogi [...] Skarżąca podniosła, iż domaga się udrożnienia drogi [...] która jest zagrodzona przez właściciela sąsiedniej działki, podczas gdy powinna umożliwiać przejazd. W opinii skarżącej, niezasadnym argumentem jest powoływanie się na fakt, że skarżąca złożyła już skargę na bezczynność Wójta gminy K. w sprawie stanu prawnego i faktycznego działki[...]. Przedmiotem zaś niniejszej skargi jest bowiem nieudzielenie informacji przez Wójta Gminy K. w innej kwestii, w jaki sposób Gmina K. jako organ właściwy do zarządzania drogą D-83, realizuje swoje ustawowe obowiązki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 , poz.1647) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle obowiązujących unormowań, w szczególności zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wyjaśnić również należy, że celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy. W świetle powyższego dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o udzielenie wskazanych informacji strona skarżąca złożyła w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782), zwanej dalej u.d.i.p. Ustawa ta w sposób kompleksowy reguluje kwestie dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 tejże ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Dokonując interpretacji tego pojęcia należy odwołać się do regulacji art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowiącej, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Natomiast ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy. Uwzględniając powyższe można stwierdzić, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona albo odnosząca się do innych podmiotów wykonujących zadania publiczne oczywiście w zakresie tych zadań. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, stanowi ją treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej oraz podmioty niebędące organami administracji, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane. Wniosek strony skarżącej z dnia 15 maja 2015 r., został przez Wójta Gminy K. rozpoznany albowiem organ ten m. in. pismem z dnia 29 maja 2015 r. udzielił odpowiedzi. W tym miejscu należy podnieść, że w sytuacji skierowania do organu administracji żądania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej organ ten może dokonać następujących działań: – udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia. Organ dokonuje tego w formie czynności materialno – technicznej; – poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej albo wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił bądź też poinformować stronę, iż w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten w którym strona się zwróciła; – odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 u. d. i. p. w formie decyzji administracyjnej; – może również odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 u. d. i. p. Organ administracji działań tych winien dokonać w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy (art. 13 u. d. i. p.). Dopiero brak podjęcia przez organ któregokolwiek z wyżej wskazanych działań, zgodnych oczywiście z przepisami ustawy i podjętych w jej granicach, uzasadnia podniesienie zarzutu bezczynności wobec organu administracji. Na marginesie należy tu wskazać, że z powyższego wprost wynika, iż skarżąca pozostaje w błędzie twierdząc, że w przypadku stwierdzenia przez organ, iż żądana informacja nie jest informacją publiczną wymaga wydania decyzji zawierającej uzasadnienie zajętego stanowiska. W niniejszej sprawie organ, właściwie zastosował przepisy ustawy, nie ma więc podstaw do uznania, że pozostawał w zwłoce lub dokonywał działań nie znajdujących oparcia w jej przepisach, dlatego zarzut bezczynności skierowany przeciwko Wójtowi Gminy K. należało uznać za nieuzasadniony. Organ bowiem udzielił stronie odpowiedzi. Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika jednoznacznie, że strona skarżąca posiada i zna wszystkie dokumenty stanowiące w sprawie informację publiczną, a także zna stan prawny i faktyczny działki[...]. Nie ma tutaj znaczenia okoliczność, że skarżąca wskazuje, ze obecny wniosek o udzielenie informacji jest zdaniem skarżącej "wnioskiem odrębnym", albowiem zarówno organ, jak i Sąd nie mogą abstrahować od dokumentacji zawartej w aktach administracyjnych sprawy wskazujących jednoznacznie, ze w/wym. informacje są już w posiadaniu skarżącej. Organ udzielił skarżącej odpowiedzi na wszystkie postawione pytania. Pytania nie dotyczą wytworzonych, bądź posiadanych przez organ dokumentów, ale kwestii nie stanowiącej informacji publicznej, a mianowicie sytuacji faktycznej związanej z zagrodzeniem przedmiotowej drogi przez inne osoby (jak wskazuje skarżąca - wskazanie przyczyn, dlaczego władze gminy nie wypełniają swoich ustawowych obowiązków, wynikających z ustawy, odnośnie drogi[...]). Organ wyraźnie wskazał, że gmina nie podejmuje żadnych działań dotyczących drogi[...], ani też nie wydatkuje środków finansowych na w/w działkę, jak też na inne drogi o tym samym statucie. Co więcej, analiza pisma procesowego skarżącej z dnia 15 października 2015 r. wprost wskazuje, że za żądaniem udzielenia informacji publicznej w istocie stoi kwestia z zakresu prawa cywilnego, co skarżąca wprost wyartykułowała w piśmie procesowym z dnia 15 października 2015 r., a mianowicie, że domaga się załatwienia swojej własnej indywidualnej sprawy, udrożnienia drogi[...], która jest zagrodzona przez właściciela sąsiedniej działki, podczas gdy powinna umożliwiać przejazd. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o regulację art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.