IV SAB/Gl 13/07

WyrokWSA w Gliwicach2007-07-12

Skład orzekający: Małgorzata Walentek, Teresa Kurcyusz-Furmanik, Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jest zasadna, jeśli sprawa została ostatecznie załatwiona przez organ poprzez wydanie dokumentu (dowodu rejestracyjnego) przed wniesieniem skargi, mimo że nastąpiło to z przekroczeniem ustawowych terminów?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest bezzasadna, jeśli sprawa została ostatecznie załatwiona przez organ przed wniesieniem skargi, nawet jeśli nastąpiło to z przekroczeniem ustawowych terminów. Sąd w postępowaniu ze skargi na bezczynność nie bada merytorycznej poprawności działania organu, a jedynie fakt, czy organ nie pozostaje w stanie bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wymianę dowodu rejestracyjnego pojazdu. Organ przekwalifikował pojazd na ciężarowy, co wywołało spór. Skarżący zarzucił organowi bezczynność w tej sprawie. Organ argumentował, że dowód rejestracyjny został wydany zgodnie z wnioskiem diagnosty, ale skarżący nie odebrał go z powodu niezgody na zmianę klasyfikacji pojazdu. Ostatecznie organ sporządził nowy dowód rejestracyjny uwzględniający zapisy dotychczasowego dokumentu, który skarżący odebrał przed wniesieniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę i nakazał ściągnąć od skarżącego kwotę tytułem nieuiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant Referent stażysta Izabela Auguścik-Michułka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie z zakresu prawa o ruchu drogowym 1. oddala skargę 2. nakazuje ściągnąć od skarżącego kwotę [...] ([...]) tytułem nieuiszczonego wpisu od skargi Pismem datowanym na dzień [...] A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w sprawie o sygn. [...]. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu [...] złożył wniosek o wymianę dowodu rejestracyjnego. W tym samym dniu Prezydent Miasta przekwalifikował jego pojazd dotychczas oznaczony jako specjalny na ciężarowy. Pomimo zaistniałego sporu co do właściwego oznaczenia pojazdu organ nie wydał żadnej decyzji w tej sprawie. Zaznaczył, że wszelkie terminy do załatwienia tej sprawy zostały pogwałcone. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podano, że w dniu [...] skarżący złożył wniosek o wymianę dowodu rejestracyjnego pojazdu marki [...], o nr rej. [...] stanowiącego jego własność z uwagi na brak miejsca na wpisy kolejnych badań technicznych pojazdu. Wyjaśniono, że realizując wniosek został zamówiony spersonalizowany dowód rejestracyjny pojazdu, z tym, że w nowym dowodzie rodzaj pojazdu określono jako ciężarowy stosownie do treści zaświadczenia uprawnionego diagnosty z dnia [...] oraz stosownie do klasyfikacji pojazdów o których mowa w § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów ... (Dz. U. z 2003 r. Nr 192, poz. 1878 ze zm.). Dowód ten nie został przez skarżącego odebrany, gdyż nie zgadzał się on z uwidocznioną w nim adnotacją o zmianie rodzaju pojazdu. Dalej podano, że w związku ze stanowiskiem organu skarżący złożył skargę do SKO w B. , do WSA w Gliwicach (sygn. akt IV SA/Gl 653/05) oraz do Rzecznika Praw Obywatelskich. Pismem z dnia [...] organ przychylił się do wniosku skarżącego oraz poinformował go o sporządzeniu nowego dowodu rejestracyjnego uwzględniającego zapisy dotychczasowego dokumentu, tzn., że rodzaj pojazdu został określony jako specjalny. Skarżący odebrał dowód rejestracyjny w dniu [...]. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.). sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji w co ma miejsce w przypadkach określonych w pkt 1-4 tj. w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z powyższej regulacji wynika, że skarga na bezczynność dotyczy niepodejmowania przez organ administracji publicznej aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, a więc takich, które odnoszą się do konkretnego podmiotu i regulujących jego sytuację prawną. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy więc do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie do załatwienia sprawy organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności z zakresu administracji publicznej do podjęcia której był zobowiązany. Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest natomiast zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 149 P.p.s.a. uznanie skargi na bezczynność za zasadną skutkuje wyrokiem zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Powyższe oznacza, że załatwienie sprawy przez organ przez wydanie decyzji lub innego aktu lub podjęcie czynności nakazanej prawem przed wniesieniem skargi na bezczynność, choćby nastąpiło to z przekroczeniem ustawowych terminów, czyni skargę bezzasadną. Sąd nie może jej bowiem uwzględnić w świetle uprawnień orzeczniczych przewidzianych w art. 149 P.p.s.a. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy w pierwszym rzędzie stwierdzić, że przedmiotem skargi skarżący uczynił bezczynność Prezydenta Miasta B. polegającą na niezałatwieniu sprawy związanej z wnioskiem z dnia [...] o wymianę dowodu rejestracyjnego. Skarżący wywodził bowiem, że organ w związku z zajętym stanowiskiem w kwestii zmiany klasyfikacji rodzaju pojazdu, który w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym był oznaczony jako pojazd specjalny, na pojazd ciężarowy powinien wydać decyzję. Bezsporne jest, że skarżący przedmiotowym wnioskiem wystąpił o wymianę dowodu rejestracyjnego pojazdu specjalnego -ascenizacyjnego marki [...], o nr rej. [...] z uwagi na brak miejsca na wpisy kolejnych badań technicznych pojazdu. Zatem wnioskiem tym zainicjował postępowanie w przedmiotowym zakresie. Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908) dowód rejestracyjny jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego. Wydanie dowodu rejestracyjnego poprzedza wydanie decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu (art. 73 ustawy). Dowód rejestracyjny potwierdza zatem wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, a jednocześnie jest dokumentem potwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu. Dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym powinny odpowiadać treści decyzji o rejestracji danego pojazdu. Przepisy cytowanej ustawy nie wskazują w jakiej formie postępowanie w sprawie o wymianę dowodu w związku z brakiem miejsca na dokonywanie w nim wpisów powinno być zakończone. Zgodnie z regulacją zawartą w § 9 instrukcji stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzoru dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2003 r. Nr 192, poz. 1878 ze zm.) w przypadku wydawania dowodu rejestracyjnego z powodu braku miejsca na kolejne wpisy terminów następnego badania technicznego organ rejestrujący na wniosek właściciela pojazdu zamawia spersonalizowany dowód rejestracyjny; przepis § 10 ust. 3b rozporządzenia o rejestracji pojazdów stosuje się odpowiednio. Wobec powyższego organ uwzględniając wniosek strony o wymianę dowodu rejestracyjnego załatwia go poprzez jego wydanie, co wymaga uprzedniego wystawienia tego dokumentu. Wymiana dokumentu ma zatem charakter czynności materialno – technicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnienia wynikającego z przepisu prawa pozytywnego. Jednakowoż odmowa załatwienia sprawy zgodnie z wnioskiem strony, powinna być poprzedzona wydaniem decyzji. Oznacza to, że do zwłoki w załatwieniu wniosku strony mają zastosowanie przepisy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczące skargi na bezczynność organu. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący w dniu [...] odebrał sporządzony na jego wniosek z dnia [...] dowód rejestracyjny. W tej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie wszczętej z wniosku skarżącego jest bezzasadne skoro sprawa ta została w ostateczności załatwiona zgodnie z wnioskiem strony poprzez wydanie dowodu rejestracyjnego. Zatem skoro skarga została wniesiona w dniu [...], podczas gdy w dniu [...] skarżący odebrał dowód rejestracyjny wydany na podstawie jego wniosku to brak było podstaw do uznania, że organ w tej sprawie pozostaje w bezczynności. Jednakowoż wyjaśnić w tym miejscu wypadnie, że rozpoznając skargę na bezczynność, Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność działania organu, bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie został wydany akt lub dokonano czynności lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. Natomiast jeżeli na skutek nieprawidłowego działania organu strona poniosła szkodę wówczas może ewentualnie dochodzić roszczeń na drodze postępowania przed sądem powszechnym (art. 417 Kodeksu cywilnego). Z tych powodów Sąd - z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Ponadto działając na podstawie art. 223 § 2 w zw. z art. 230 powołanej wyżej ustawy Sąd orzekł o nakazaniu ściągnięcia kwoty [...] zł, tytułem nieuiszczonego wpisu od skargi ustalonej zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło