IV SAB/Gl 13/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.H. na bezczynność Prezydenta Miasta S.Ś. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku skarżącego z dnia [...]r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 28 października 2008 r. p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia 28 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu wniosku R.H. z dnia [...]r. odmówił mu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 9 września 2008 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji sądowej, odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie, sposobie i terminie wniesienia zażalenia został skutecznie doręczony skarżącemu do rąk córki M.H., w dniu [...]r. (k. [...] i [...]). W dniu [...]r. (k. [...] - data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego zmiany. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zażalenie odrzucił stwierdzając, iż zostało wniesione po upływie ustawowego terminu. Jak wynikało ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji odpis zaskarżonego orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu [...]r. Data ta stanowiła zatem początek biegu 7 – dniowego terminu do zaskarżenia postanowienia. Ostatecznie termin ten upłynął [...]r., tymczasem zażalenie nadane zostało w urzędzie pocztowym dopiero w dniu [...]r., czyli dwa dni po terminie. W piśmie z dnia [...]r. (k. [...]), sprecyzowanym następnie w dniu [...]r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...]r. Skarżący podniósł, iż jego córka M.H. odebrała w dniu [...]r. korespondencję z Sądu zawierającą odpis postanowienia z dnia 28 października 2008 r., gdyż on sam przebywał w tym czasie wraz z żoną poza domem na turnusie rehabilitacyjnym (do dnia [...]r.). Argumentował, że córka ze względu na naukę i sprawowaną opiekę nad chorym dzieckiem przekazała list z Sądu swojej [...] babce A.S. Skarżący niezwłocznie po otrzymaniu korespondencji nadał zażalenie do Sądu. Do wniosku o przywrócenie terminu została dołączona kserokopia orzeczenia o [...] A.S., która została uznana za [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 p.p.s.a., do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w tym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje możliwość uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności. Według ugruntowanego orzecznictwa jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W ocenie sądu w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 28 października 2008 r., który upłynął w dniu [...]r. Skarżący wnosząc skargę podał wskazał jako swój adres zamieszkania ul. [...]w S.Ś. i tym samym miał świadomość, że na ten adres będzie wysyłana korespondencja z sądu. Zważyć również należy, iż skarżący w tym zakresie ponosi odpowiedzialność w stosunku do dorosłych domowników przebywających pod tym adresem, bowiem stosownie do art. 72 p.p.s.a. jeśli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie miały sprzecznych interesów i podjęły się oddania pisma. M.H. składając swój podpis pod potwierdzeniem odbioru korespondencji (k. [...] i [...]) zobowiązała się oddać ją adresatowi. Taka sytuacja traktowana jest jako doręczenie zastępcze i oznacza, że doręczenie pisma, w razie nieobecności adresata do rąk dorosłego domownika uważa się za równoznaczne z doręczeniem pisma samemu adresatowi, co skutkuje przyjęciem, że dniem doręczenia pisma adresatowi w taki zastępczy sposób jest dzień jego doręczenia do rąk dorosłego domownika ze wszelkimi wynikającymi z tego faktu konsekwencjami, w tym rozpoczęciem biegu terminów procesowych. Tym samym od dnia odebrania odpisu postanowienia przez dorosłą córkę skarżącego należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia. W ocenie sądu okoliczności przedstawione przez skarżącego nie obalają domniemania skuteczności doręczenia zastępczego. Zważyć należy, iż M.H. zobowiązała się oddać korespondencję skarżącemu, a nie swojej [...] babce, co świadczy o braku zachowania należytej staranności. Wymaga również podkreślenia fakt, iż córka mogła przekazać skarżącemu informację o przesyłce niezwłocznie po jego powrocie z urlopu, co miało miejsce w dniu [...]r. Wówczas termin do wniesienia zażalenia pozostawał jeszcze otwarty, gdyż upływał dopiero w dniu [...]r. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia.