IV SAB/Gl 132/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C. w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu; W dniu [...] A.C. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy precyzując, iż żąda ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Strona powołała się na trudną sytuację materialną i zły stan zdrowia oraz złożyła oświadczenie dotyczące swojego stanu majątkowego i uzyskiwanych dochodów. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 9 listopada 2015 r. wnioskodawca przedłożył między innymi pismo Ośrodka Pomocy Społecznej w C., w którym opisano źródła dochodów uzyskiwanych przezeń i jego małżonkę. Złożył nadto oświadczenie o wysokości obciążających go kosztów mieszkaniowych oraz wydatków na leki. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego z pomocy społecznej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku A.C. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, iż po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego oraz z nadesłanych przezeń dokumentów źródłowych wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, nie posiadają oni zasobów pieniężnych ani żadnego majątku i utrzymują się z rent, w kwotach po [...] zł wraz z zasiłkami pielęgnacyjnymi po 153 zł oraz z dodatku mieszkaniowego i dodatku energetycznego, w wysokości ogółem [...] zł. Zdaniem rozpoznającego wniosek, dochód ten, wynoszący [...] zł nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie radcy prawnego z wyboru. Należy bowiem mieć w polu widzenia, że skarżący jest osobą trwale, całkowicie niezdolną do pracy, uskarżającą się na poważne schorzenia (patrz: orzeczenie ZUS oraz zaświadczenia lekarskie - odpowiednio karty nr 60, 62 i 87 akt niniejszej sprawy), co powoduje obciążenie relatywnie znacznymi kosztami utrzymania, w szczególności leczenia (wnioskujący sygnalizował ten fakt w swoich oświadczeniach - vide: karta nr 86 akt sprawy). Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem fachowego pełnomocnika w sprawie przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.