IV SAB/Gl 139/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-11-27

Skład orzekający: Szczepan Prax, Beata Kalaga - Gajewska, Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez pełnomocnika skarżącego jest dopuszczalne i jakie są tego konsekwencje proceduralne?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez pełnomocnika skarżącego, uznając, że nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia za niedopuszczalne. Zwrot wpisu od skargi nastąpił na podstawie przepisów P.p.s.a. dotyczących cofnięcia skargi i umorzenia postępowania.
Stan faktyczny
Pełnomocnik P.K. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta M. w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Następnie, pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Sąd rozpoznał sprawę i postanowił umorzyć postępowanie oraz zwrócić skarżącemu wpis od skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zwrócono skarżącemu kwotę 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2014 r. sprawy ze skargi P.K. na bezczynność Burmistrza Miasta M. w przedmiocie bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie; 2) zwrócić skarżącemu kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 2 września 2014 r. pełnomocnik P.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta M. w przedmiocie informacji publicznej. W piśmie z dnia 21 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa albo spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 21 listopada 2014 r. cofnął skargę. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa albo też powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Jednocześnie podnieść należy, że zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a., w razie umorzenia postępowania skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu tylko w przypadku, gdy umorzenie to nastąpiło z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., a więc w razie tzw. autokontroli ze strony organu. Powoduje ona bezprzedmiotowość postępowania uzasadniającą wydanie postanowienia o umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a W razie cofnięcia skargi brak jest podstawy prawnej do zasądzenia kosztów, poza zwrotem wpisu. Skarżący jest przy tym dysponentem swojej skargi, w związku z czym jej cofnięcie wymaga rozważenia w pierwszej kolejności tej podstawy umorzenia postępowania, bez względu na to, czy istniałyby też inne powody jego umorzenia. sw

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło