IV SAB/Gl 14/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.J. na bezczynność Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Ż. w przedmiocie usług opiekuńczych postanawia odrzucić skargę D.J. zamieszkująca w Domu Pomocy Społecznej w Ż. pismem procesowym z dnia [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Ż. w przedmiocie przewlekłości postępowania zainicjowanego skargą z dnia [...]. Przedmiotową skargę podtrzymała pismem z dnia [...], w którym nie zgodziła się ze stanowiskiem Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Ż. sformułowanym w piśmie z dnia [...]. Zdaniem skarżącej na działce prowadzonej w ramach terapii zajęciowej od [...], poniosła szkody i domaga się ich naprawienia, a dyrekcja przedmiotowego Domu nie podejmuje niezbędnych działań w tym kierunku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Domu Pomocy Społecznej w Ż. wniósł o nieuwzględnienie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska przedstawił tło wydarzeń, jakie miały miejsce w dniu [...] jak również przedstawił własną opinię odnośnie sposobu postępowania skarżącej. Jednocześnie organ ten zaznaczył, że pismem z dnia [...] udzielono skarżącej wyjaśnień odnośnie wniesionej skargi, której przyjęcia odbioru odmówiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydana w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów w zakresie nie wydania decyzji, wymienionych postanowień oraz aktów i czynności z zakresu administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy przy tym zaznaczyć, że istotą bezczynności jest niepodejmowanie przez organy administracji publicznej aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, odnoszących się do konkretnego podmiotu i regulujących jego sytuację prawną. Oznacza to, że bezczynność organu występuje wówczas, gdy organ ten w wynikającym z przepisów prawa terminie do załatwienia sprawy nie podjął czynności, do której był zobligowany lub prowadził postępowanie, lecz nie zakończył go wydaniem przewidzianego prawem rozstrzygnięcia (decyzji lub postanowienia) lub innego aktu administracyjnego, jak również nie wykonał stosownej czynności, której zobowiązany był podjąć. Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest skarga D.J. na bezczynność Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w Ż. w zakresie nie udzielenia odpowiedzi na skargę dotyczącą dewastacji roślin na posiadanej działce w ramach terapii zajęciowej. W świetle tak sformułowanego zarzutu Sąd uznał, że nie mieści się on w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Zarzut ten dotyczy, bowiem sposobu rozpatrzenia skargi w zakresie dewastacji roślin na posiadanej działce w ramach terapii zajęciowej. Zatem jest to skarga na warunki pobytu w domu pomocy społecznej, natomiast z unormowań prawnych nie wynika, aby sprawa taka miała być załatwiona w drodze decyzji administracyjnej czy też innego aktu administracyjnego, który byłby objęty skargą do sądu administracyjnego. Na marginesie niniejszych rozważań przyjdzie zauważyć, że stosownie do postanowień art. 229 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność kierownika powiatowej jednostki organizacyjnej jest rada powiatu, zatem w tego typu przypadku skarżąca winna skierować swoje zastrzeżenia do wskazanego organu. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez skarżącą nie podlega właściwości sądu administracyjnego. Oznacza to, że skarga ta jest niedopuszczalna, a okoliczność ta wyczerpuje przesłankę jej odrzucenia przewidzianą treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji. SW