IV SAB/Gl 14/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, G. B. nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, uzyskuje miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę, w kwocie 2.130 zł uiszczając przy tym alimenty na dwie córki, w wysokości 1.300 zł i ponosząc miesięczne koszty związane z zamieszkiwanym domem, z tytułu należności za prąd (100 zł), za wywóz nieczystości (24 zł), za telewizję (15 zł) oraz za telefon i Internet (25 zł), a nadto wydatkując około 300 zł na dojazdy do pracy i kilkanaście złotych dziennie na bieżące zakupy. Do wniosku strona dołączyła wyciąg potwierdzający operacje dokonane na jej rachunku bankowym w styczniu 2018 r. Z adnotacji poczynionych przezeń na tym wyciągu wynika, że opłatami za usługi telekomunikacyjne oraz za energię elektryczną dzieli się z rodzicami. Rozpoznając niniejszy wniosek wzięto nadto pod uwagę oświadczenia i dokumenty, które G. B. złożył w innej sprawie, zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SAB/Gl 290/17, gdzie niedawno również ubiegał się o zwolnienie od kosztów sądowych, a jego wniosek został uwzględniony postanowieniem wydanym w dniu 12 grudnia 2017 r. Ze złożonych przez skarżącego w zakresie tej sprawy wyjaśnień wynika między innymi, że jest on osobą rozwiedzioną, zajmuje piętro domu o powierzchni około 200 m2, posadowionego na działce o powierzchni około 10 ar, którego jest współwłaścicielem (na parterze zamieszkują jego rodzice) i dojeżdża do pracy samochodem marki Renault Clio, rok produkcji 2007, należącym do jego ojca. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, przedstawiony przezeń w toku postępowania wyciąg bankowy potwierdza, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę, w aktualnej kwocie netto 2.127,45 zł, co zważywszy rozmiar obciążających go kosztów utrzymania, w tym samych alimentów na dzieci, w kwocie 1.300 zł, nie wystarcza na dokonanie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności, bez uszczerbku dla jego niezbędnych potrzeb życiowych. Konkluzję taką potwierdza dodatkowo fakt, iż rachunek bankowy wnioskodawcy na koniec stycznia 2018 r. wykazywał saldo ujemne wynoszące 884,54 zł. Mając na uwadze zaprezentowane wyżej okoliczności należało uznać, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie pełnych kosztów niniejszego postępowania, w tym należnego wpisu od skargi przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.