IV SAB/Gl 148/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-12-04

Skład orzekający: Beata Kalaga – Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, w szczególności nie złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona, jeżeli strona skarżąca nie wykazała, że przed jej wniesieniem wyczerpała środki zaskarżenia, w tym nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. oraz art. 37 K.p.a.
Stan faktyczny
Skarżący M.F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Burmistrza Miasta C. w sprawie wydania decyzji dotyczących zasiłków celowych na zakup biletów komunikacji miejskiej. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do wskazania, czy przed złożeniem skargi wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarżący odpowiedział, że zażalenia w tej sprawie raczej nie było.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na bezczynność Burmistrza Miasta C. w przedmiocie postępowania dotyczącego decyzji z dnia [...] r. nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego na zakup biletów komunikacji miejskiej postanawia: odrzucić skargę M.F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Burmistrza Miasta C. w sprawie "wydania decyzji administracyjnych określonych w piśmie organu z dnia 7 grudnia 2016r. nr [...]" W tymże piśmie organ poinformował skarżącego o przebiegu postępowania w czterech sprawach dotyczących zasiłków celowych. Skarga po wpływie do Sądu została rozdzielona na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na cztery skargi. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Gl 148/17 jest bezczynność organu w zakresie postępowania dotyczącego decyzji z dnia [...]r. nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego na zakup biletów komunikacji miejskiej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 15 maja 2017r., strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie, czy przed złożeniem skargi wniosła do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz nadesłanie dowodu wniesienia zażalenia wraz z jego odpisem. W związku ze zmianą adresu zamieszkania skarżącego powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 10 lipca 2017 r. Skarżący w piśmie z dnia 10 lipca 2017 r. podał, że w sprawie "decyzji odmawiającej przyznania zasiłku celowego na zakup biletów raczej zażalenia nie było". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność Burmistrza Miasta C., jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, jej wniesienie dopuszczalne jest dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie do organu wyższego stopnia, w tym przypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. (art. 37 K.p.a.). Natomiast w przedmiotowej sprawie – pomimo wezwania – skarżący nie wykazał, że przed wniesieniem skargi na bezczynność tegoż organu złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Ponadto w aktach administracyjnych również brak takiego zażalenia. Z powyższych powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło