IV SAB/Gl 153/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. (D.) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta C. w zakresie zawarcia umowy o przyznanie wsparcia finansowego na rozwój przedsiębiorczości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 czerwca 2014r. A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłość postępowania, stosowanie zasad niemających umocowania w aktach prawnych oraz praktyk niedozwolonych, dowolność interpretacji wewnętrznych przepisów mających charakter normatywny oraz naruszenie zasad współżycia społecznego przez Powiatowy Urząd Pracy w C. w związku z ubieganiem się o przyznanie wsparcia finansowego na rozwój przedsiębiorczości w ramach realizacji Projektu "Biznesmen – Bizneswoman" Priorytetu VI Rynek pracy otwarty dla wszystkich Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Działanie 6.2 Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność skargi, bowiem odmowa udzielenia wsparcia finansowego na rozwój przedsiębiorczości nie jest sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 w zw. z art. 3 P.p.s.a. Pełnomocnik podniósł, że po rozpatrzenia żądania A. D. o przyznanie wsparcia finansowego, zgodnie z Regulaminem przyznawania środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości, organ administracji (Prezydent Miasta C. - Powiatowy Urząd Pracy w C.), poinformował skarżącego o pozytywnym załatwieniu wniosku i wezwał do wskazania formy zabezpieczenia należytego wykonania umowy. Stosownie bowiem do zapisów rozdziału III Regulaminu, podstawą przekazania Uczestnikowi Projekt jednorazowych środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości jest umowa (akt cywilno – prawny) – rozdział III § 1 ust. 1, a Uczestnik Projektu zobowiązany jest do wniesienia zabezpieczenia realizacji umowy na otrzymanie wsparcia finansowego na rozwój przedsiębiorczości w wybranej formie oraz w terminie określonym w umowie – rozdział III § 2 ust. 1. Uzgodnienie formy zabezpieczenia było warunkiem koniecznym zawarcia umowy. Ponieważ proponowane przez skarżącego zabezpieczenie nie uprawdopodabniało możliwości zaspokojenia beneficjenta/partnera, organ odmówił zawarcia umowy. Zdaniem pełnomocnika organu, skarga A. D. powinna zostać odrzucona, bowiem zawieranie takich umów jest domeną prawa cywilnego, a podejmowane w tym zakresie czynności mają charakter cywilnoprawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Podkreślenia wymaga, że skarżący uzupełnił w terminie brak formalny skargi i nadesłał podpisaną skargę, jednakże kontrola sądowoadministracyjna wykazała, że skarga jest niedopuszczalna z przyczyn podanych niżej. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z regulacji tej wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe postępowanie w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a zawartych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Zdaniem Sądu skarga A. D. z dnia 2 czerwca 2014r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta C. w zakresie zawarcia umowy o przyznanie wsparcia finansowego na rozwój przedsiębiorczości nie mieści się w zakresie spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -4a P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że A. D., jako uczestnik przystąpił do projektu "Biznesmen – Bizneswoman", który jest realizowany na podstawie umowy o dofinansowanie Projektu, zawartej pomiędzy Beneficjentem (którym jest Miasto C. – Powiatowy Urząd Pracy w C.), a Instytucją Pośredniczącą II stopnia (Instytucją Wdrażającą) – Samorządem Województwa [...]– Wojewódzkim Urzędem Pracy w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Działanie 6.2 Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości. Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w postanowieniu tut. Sądu z 14 sierpnia 2014r. sygn. akt III SAB/Gl 8/14, że przystąpienie do tego typu projektu może dla strony zakończyć się jedynie przyznaniem, bądź odmową przyznania środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości na zasadach określonych w dokumentacji konkursowej (regulaminie, wytycznych). Przyznanie środków finansowania następuje jedynie w formie umowy mającej charakter cywilnoprawny. Zatem nie stanowi żadnego z przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a. Należy również zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na tej podstawie, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. w Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.). Zgodnie z art. 30b ust. 1 tej ustawy, wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu. Po wyczerpaniu tego trybu wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Skarżący w niniejszym postępowaniu nie występuje jako wnioskodawca, ale jako uczestnik postępowania, czyli osoba fizyczna zakwalifikowana do projektu, który jest realizowany przez beneficjenta Miasto C. – Powiatowy Urząd Pracy w C. Beneficjent realizuje ten projekt na podstawie umowy o dofinansowanie zawartej z Samorządem Województwa [...]. Natomiast na skarżącym, jako uczestniku projektu spoczywają określone obowiązki zawarte w dokumentacji konkursowej (regulamin, wytyczne) i dopiero po ich spełnieniu możliwe jest dokonanie czynności cywilnoprawnej w postaci zawarcia umowy. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez A. D. nie stanowi skargi na przewlekłość postępowania, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a oraz nie jest środkiem zaskarżenia, przewidzianym w ustawie o zasadach polityki rozwoju. Wobec tego należało uznać ją za niedopuszczalną, co w świetle regulacji art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. stanowi przesłankę jej odrzucenia.