IV SAB/Gl 153/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz- Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta C. w zakresie zawarcia umowy o przyznanie wsparcia finansowego na rozwój przedsiębiorczości w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta C. w zakresie zawarcia umowy o przyznanie wsparcia finansowego na rozwój przedsiębiorczości. Podstawą wydania orzeczenia była niedopuszczalność skargi A. D. (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. .j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Postanowienie to zostało doręczone do rąk pełnomocnika skarżącego w dniu 23 stycznia 2015 r. Pismem z dnia 7 marca 2015 r. A. D. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, załączając jednocześnie podpisaną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 86 §1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednak przed merytorycznym rozpoznaniem zgłoszonego wniosku w pierwszej kolejności Sąd rozważa, czy zgłoszony wniosek jest w okolicznościach rozpoznawanej sprawy procesowo dopuszczalny. Zgodnie bowiem z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych odrzuconego środka prawnego jest niedopuszczalny. Powyższe wynika stąd, że odrzucony środek procesowo nie istnieje. Traktowany jest tak, jak gdyby nigdy nie został wniesiony. W takich przypadkach niezbędne jest wzruszenie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, ewentualnie złożenie poprawnego procesowo wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka prawnego, a nie do dokonania czynności, której wykonanie nie wywrze jakiegokolwiek wpływu na istniejące postanowienie, które zakończyło tok postępowania w sprawie. Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu zachodzi m.in. jeżeli ze względu na stan sprawy przywrócenie terminu stało się nieaktualne. Przypadek taki zachodzi w niniejszej sprawie. Przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi przez nadesłanie brakujących odpisów takiej skargi w czasie, kiedy Sąd odrzucił samą skargę ze względu na jej niedopuszczalność, a orzeczenie to nie zostało zaskarżone, jest niemożliwe z uwagi na nieaktualność potrzeby przywrócenia wnioskowanego terminu. Należy mieć na uwadze, że wniosek o przywrócenie terminu wszczyna wyłącznie postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu, nie dotyczy natomiast głównego postępowania zainicjowanego wniesieniem skargi (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 1100/10). Instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter szczególny. Pozwala na usunięcie niekorzystnych dla strony skutków procesowych uchybienia terminom ustawowym w wypadkach, kiedy nastąpiło to bez winy strony. Skarżący zatem nie uchybił terminowi do podpisania skargi, bowiem ta została odrzucona z innych przyczyn. W tych okolicznościach, na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd wniosek odrzucił.