IV SAB/Gl 16/11

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-07-25

Skład orzekający: Wiesław Morys

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu za czynności podjęte w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu za czynności podjęte w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeśli to WSA przyznał prawo pomocy i wyznaczył pełnomocnika. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponosi Skarb Państwa, a ich wysokość jest regulowana przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik strony skarżącej, ustanowiony z urzędu, złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed NSA.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi A.M. kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, , , po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.D. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie informacji publicznej w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi A.M. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Z.D. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie informacji publicznej. Wnioskiem z dnia 30 sierpnia 2011 r., skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2011r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat A.M. pismem z dnia 10 sierpnia 2011 r. złożył skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1863/11 oddalił skargę kasacyjną. Pismem procesowym z dnia 10 lipca 2012 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu składając oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości ani w części opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust.1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi A.M. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynagrodzenie w wysokości 180 zł, co stanowi 75 % stawki minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło