IV SAB/Gl 164/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy ze skargi B. J. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje organ do załatwienia wniosku z dnia [...] r. w terminie 14 dni; 2) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4) w pozostałej części skargę oddala; 5) zasądza od Wójta Gminy B. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B. J. w piśmie z dnia [...] r., zwrócił się do Wójta Gminy B. o udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, dokumentacji związanej z postępowaniem reklamacyjnym przeprowadzonym przez Gminę B. w sprawie dostarczenia mieszkańcom gminy niewłaściwych worków na odpady przez wykonawcę usługi odbierania odpadów. Skarżący wniósł o udostępnienie kopii wszystkich dokumentów (e-maili, pism, protokołów, opinii dotyczących wielkości worków) wytworzonych przez Urząd Gminy oraz dokumentów wytworzonych przez wykonawcę usługi odbierania odpadów. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Wójt Gminy B. (nazywany dalej w skrócie organem), w piśmie z dnia [...] r. poinformował skarżącego, że zasady wnoszenia zgłoszeń reklamacyjnych przez mieszkańców określone są w § 5 Uchwały Nr [...] Rady Gminy B. z dnia [...] r. w sprawie określenia rodzajów dodatkowych usług świadczonych przez Gminę w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów oraz wysokości cen za te usługi. Ponadto organ wskazał, że dokumenty w sprawach indywidualnych załatwianych w trybie reklamacji (§ 5 Uchwały) nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W piśmie z dnia [...] r. B. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy B., w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Wskazał, że w dniu 19 kwietnia 2016 r. złożył wniosek o udostępnienie: kopii wszystkich dokumentów (e-maili, pism, protokołów, opinii dotyczących wielkości worków) wytworzonych przez Urząd Gminy w ramach postępowania reklamacyjnego oraz dokumentów wytworzonych przez wykonawcę usługi odbierania odpadów, a dotyczących ww. reklamacji. Dodał, że postępowanie reklamacyjne dotyczyło niewłaściwej realizacji zamówienia publicznego, polegającego na dostarczaniu mieszkańcom worków na odpady. Podniósł, że z uwagi na to, iż reklamacja dotyczyła spraw finansowych oraz prowadzona była w ramach realizacji zamówienia publicznego, zawnioskowane dokumenty stanowią informację publiczną. Skarżący podkreślił, że w odpowiedzi z dnia [...] r. Wójt Gminy, powołując się na § 5 Uchwały Nr [...] Rady Gminy B. z dnia [...] r. w sprawie określenia rodzajów dodatkowych usług świadczonych przez Gminę w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów oraz wysokości cen za te usługi, odmówił udzielenia mu informacji publicznej. Skarżący wskazał, że nieudostępnienie posiadanej przez organ informacji publicznej przy jednoczesnym poinformowaniu go, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej jest rażącym naruszeniem ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że w dniu 25.04.2016r. poinformował skarżącego, iż jego wniosek załatwiony został zgodnie z trybem i sposobem zgłaszania przez właścicieli nieruchomości przypadków niewłaściwego świadczenia usług przez przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości lub przez prowadzącego punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Organ podkreślił, że reklamację skarżący złożył osobiście w dniu 7.04.2016r. z czego sporządzone jest zgłoszenie i w aktach sprawy jest odpowiedź organu z dnia [...]r. Ponadto w kwestii zarzutu bezczynności organ wskazał, że w sposób prawidłowy poinformował wnioskodawcę, iż postępowanie w sprawie jego wniosku prowadzone było w procedurze reklamacyjnej, o czym stanowi § 5 Uchwały Nr [...] Rady Gminy B. z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymagało, że na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy – co do zasady – sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy. Ponadto dodać należało, że według art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: - 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; - 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; - 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd – na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. – stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast kwestie dotyczące ewentualnej odpowiedzialności dyscyplinarnej pracowników organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, są poza zakresem sprawy ze skargi na bezczynność tego organu, a wobec tego – zawarte w skardze wnioski w tej kwestii – nie mogły stanowić przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. Wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga dotyczyła bezczynności Wójta Gminy B. w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] r., złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764, zwanej dalej – u.d.i.p.). W wymienionym piśmie skarżący zwrócił się do organu o udostępnienie dokumentacji związanej z postępowaniem reklamacyjnym przeprowadzonym przez Gminę B. w sprawie dostarczenia mieszkańcom gminy niewłaściwych worków na odpady przez wykonawcę usługi odbierania odpadów. Skarżący wniósł o udostępnienie kopii wszystkich dokumentów (e-maili, pism, protokołów, opinii dotyczących wielkości worków) wytworzonych przez Urząd Gminy oraz dokumentów wytworzonych przez wykonawcę usługi odbierania odpadów. Wymienione w żądaniu wniosku dokumenty wytworzone w ramach postępowania reklamacyjnego przez Urząd Gminy oraz przez wykonawcę usługi odbierania odpadów, mieszczą się w zakresie informacji dotyczących realizacji jednego z obowiązkowych zadań własnych gminy, jakim jest utrzymanie czystości i porządku w gminach. Podkreślenia bowiem wymagało, że według art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 250), gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności nadzorują gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym realizację zadań powierzonych podmiotom odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Wbrew błędnemu przekonaniu organu zawartemu w piśmie z dnia [...] r., dokumenty wymienione we wniosku stanowią zatem informację publiczną, dotyczą bowiem realizacji zadań publicznych. Stwierdzić zatem należało, że Wójt Gminy B. dopuścił się naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i w konsekwencji bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej. Według bowiem art. 13 ust. 1 wymienionej ustawy – co do zasady - udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 tej ustawy, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Ponadto dodać należało, że na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W przedmiotowej sprawie, Wójt Gminy B. nie dokonał żadnej z wymienionych czynności, przede wszystkim nie udostępnił wnioskowanej informacji, ani też nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia lub o umorzeniu postępowania. W związku z tym uzasadniony jest zarzut skargi dotyczący bezczynności tego podmiotu w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. Na podstawie cytowanego na wstępie art. 149 § 1 P.p.s.a., Sąd zobowiązał zatem Wójta Gminy B. do załatwienia wniosku skarżącego w terminie 14 dni. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność wymienionego organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem w przedstawionych okolicznościach sprawy, brak było podstaw do przyjęcia takiej oceny. Regulacje dotyczące pojęcia informacji publicznej powodują wielokrotnie wątpliwości interpretacyjne, a zachowanie adresata wniosku w przedmiotowej sprawie, świadczy o błędnym interpretowaniu przepisów, co znalazło zresztą potwierdzenie w skierowanym do skarżącego piśmie z dnia [...] r., a następnie w odpowiedzi na skargę. Wobec tego uznać należało, że postępowanie organu w przedmiocie tego wniosku, nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tych samych przyczyn należało oddalić skargę w części zawierającej wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. Podkreślenia bowiem wymagało, że orzeczenie grzywny może nastąpić w sytuacji, w której szczególne okoliczności sprawy przemawiają za tym, że samo zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, może nie być wystarczające dla zdyscyplinowania organu, a właśnie to jest celem skargi na bezczynność. W niniejszej sprawie, takie okoliczności nie wystąpiły, co wynika z przedstawionych wyżej rozważań. Ponadto zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł o obowiązku zwrotu przez Wójta Gminy B. na rzecz skarżącego kosztów postępowania, na które składał się uiszczony przez niego wpis od skargi.