IV SAB/Gl 17/05

PostanowienieWSA w Gliwicach2005-08-25

Skład orzekający: Asesor WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa i nie skorzystał z innych środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, w tym nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 K.p.a. Brak takiego wezwania lub skorzystania z innych środków prawnych uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny.
Stan faktyczny
Skarżący H. Ś. wniósł skargę na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., zarzucając brak działań w sprawie jego weryfikacji od miesiąca [...]. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia skargi poprzez wykazanie, czy przed jej wniesieniem wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący przyznał, że takiego wezwania nie dokonał.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Ś. na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: odrzucić skargę W piśmie procesowym z dnia [...] r. H. Ś. wniósł skargę na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. i zarzucił, iż od miesiąca [...] r. nie zrobiono nic w sprawie jego weryfikacji. Ponadto przywołał okoliczności bezpośrednio dotyczące jego uprawnień kombatanckich. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi i przekazanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Stwierdził, iż po przywróceniu skarżącemu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] - trwa postępowanie administracyjne oraz uzupełniany jest zebrany w sprawie materiał dowodowy, celem wydania merytorycznej decyzji na rzecz skarżącego. Pismem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku skargi przez podanie czy przed jej wniesieniem wezwał na piśmie organ administracyjny do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu [...]r., skarżący nie przedstawił dowodu wezwania organu administracyjnego do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z dnia [...] r. skarżący stwierdził, iż nie wzywał na piśmie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do brzmienia art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której skarżącemu nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis określa zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji dostępne w postępowaniu administracyjnym (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis W-a 2005 str. 235). Przedmiotem rozpatrywanej skargi jest bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. polegająca zdaniem skarżącego na tym, iż od miesiąca [...] r. nie zrobiono nic w sprawie jego weryfikacji. Podkreślić trzeba, że rozstrzygnięcie sprawy skarżącego musi nastąpić w drodze decyzji administracyjnej tego Kierownika, jako organu odwoławczego. Zatem w sprawie zastosowanie mieć będą przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 37, który stanowi środek zwalczania bezczynności organu administracyjnego. Zgodnie z jego brzmieniem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, który po przeprowadzeniu stosownego postępowania wyjaśniającego stwierdza, czy zażalenie jest zasadne i jeżeli tak, to wyznacza dodatkowy termin do jej załatwienia. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wyczerpał przysługującej mu możliwości wykorzystania środków zaskarżenia, bowiem nie skorzystał z instytucji przewidzianej w art. 37 K.p.a., jak również nie przedstawił Sądowi dowodu na okoliczność wezwania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. do załatwienia jego sprawy. Również analiza akt administracyjnych i informacje udzielone przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie doprowadziły Sąd do takich ustaleń. Kierując się powyższymi względami skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło