IV SAB/Gl 177/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. M.P. (dalej: "strona", "skarżący") wystąpił do Wójta Gminy [...] o udostępnienie informacji publicznej poprzez: 1) nadesłanie kopii dokumentu zatytułowanego "KALKULACJA stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi" za okres od stycznia 2015 r. do października 2016 r., stan na dzień 22 listopada 2016 r. oraz wskazanie "daty jego utworzenia z systemu informatycznego obiegu dokumentów obowiązującego w Gminie"; 2) nadesłanie kopii dokumentów ustalających stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za pojemniki/worki o określonej pojemności oraz przedstawienie sposobu wyliczenia wysokości tych stawek z uwzględnieniem, że: - za pojemnik o pojemności 120 I - koszt 20,02 zł (odpady zbierane i odbierane selektywnie), - za pojemnik o pojemności 120 l - koszt 40,00 zł (odpady zbierane i odbierane nieselektywnie); 3) przedstawienie sposobu przeliczenia masy odebranych odpadów z nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe na ilość pojemników o pojemności 120 l wraz z wyjaśnieniem według jakiego "klucza" dokonywano powyższych przeliczeń dla poszczególnych rodzajów odpadów określonych w tabeli na str. 3 dokumentu zatytułowanego "KALKULACJA ". W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy [...] (dalej: "organ") poinformował stronę, że: – kalkulacja stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w wyżej wymienionym wniosku została przygotowana do projektu uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty; – stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za pojemniki o określonej pojemności zostały wskazane w wyżej wymienionej kalkulacji; – przeliczenie masy odebranych odpadów z nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe na liczbę pojemników o pojemności 120 litrów zostało również wskazane w Kalkulacji stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jednocześnie stwierdzono, że innych dokumentów w tej sprawie organ nie posiada oraz podkreślono, że zgodnie z wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Gl 1122/17 tut. Sąd, oddalając skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty, uznał, iż "ryczałtowa stawka opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok od domku letniskowego lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe została określona zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 6j ust. 3c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach". Pismem z dnia [...] r. strona wystąpiła ponownie z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, domagając się przesłania tych samych dokumentów co wskazanych w piśmie z dnia [...] r. Równocześnie stwierdziła, że odpowiedź na poprzedni wniosek była niezgodna z jego treścią. Ponadto kolejnym wnioskiem, złożonym w dniu [...] r. strona wystąpiła o udostępnienie informacji publicznej poprzez: 1) nadesłanie kopii sprawozdań i raportów z firmy "A" za rok 2015 i 2016 zgodnie z obowiązującymi w tym czasie umowami; 2) nadesłanie kopii protokołów z firmy "A" dotyczących ważenia odpadów zbieranych z domków letniskowych zgodnie z harmonogramem obowiązującym w Gminie [...] w poniedziałki w maju, czerwcu, lipcu, sierpniu i we wrześniu w 2015 i 2016 r.; 3) udzielenie odpowiedzi na pytanie ile w poszczególnych latach 2015, 2016, 2017 i 2018 w Gminie [...] było deklaracji - umów na odbiór z domków letniskowych odpadów komunalnych niesegregowanych (zmieszanych) i jaka kolorystyka worków była i jest stosowana w takich przypadkach; 4) udzielenie odpowiedzi na pytanie z ilu domków letniskowych zebrano w miesiącach od maja do końca września 2016 r. 257,7 ton tj. 4.156 pojemników 120 litrowych odpadów zmieszanych, niesegregowanych. Pismem z dnia [...] r. organ poinformował stronę, że odpowiedzi na wniosek z dnia [...] r. udzielił już pismem z dnia [...] r., którego treść ponownie przytoczył. Kolejnym pismem z dnia [...] r. organ wezwał stronę, w terminie 14 dni do wykazania, iż uzyskanie informacji związanych z określeniem z ilu domków letniskowych zebrano w miesiącach od maja do końca września 2016 r. odpady zmieszane, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednocześnie wskazał, że w jego ocenie strona wnioskuje o informację publiczną przetworzoną, której uzyskanie wymaga wykazania przesłanki interesu publicznego. Wyjaśnił również, że niewykazanie przez stronę tego interesu spowoduje wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Wobec powyższego poinformował o przedłużeniu terminu do załatwienia wniosku do dnia [...] r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia [...] r. strona stwierdziła, że "szczególną istotnością" dla interesu publicznego jest wyjaśnienie, czy podmioty deklarujące segregowanie odpadów zbierają również odpady zmieszane i czy ilość odbieranych odpadów zmieszanych wynika z powyższego faktu, czy z deklaracji o niesegregowaniu odpadów. Ponadto podniosła, że wnioskowane informacje są konieczne do sformułowania petycji z jaką właściciele i użytkownicy domków letniskowych zamierzają wystąpić do Rady Gminy [...] w przedmiocie weryfikacji ustalonych opłat ryczałtowych za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Pismem z dnia [...] r. organ poinformował stronę, że nie jest w posiadaniu protokołów z firmy "A" dotyczących ważenia odpadów zbieranych z domków letniskowych w 2015 i 2016 r. Dodał również, że w latach 2015, 2016, 2017 i 2018 w Gminie [...] nie było złożonych deklaracji na odbiór z domków letniskowych tylko niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych. Ponadto wyjaśnił, iż od 2015 r. obowiązuje następująca kolorystyka worków do gromadzenia odpadów komunalnych: niebieski na papier i tekturę, zielony na szkło, żółty na tworzywa sztuczne, metal i opakowania wielomateriałowe, brązowy na odpady ulegające biodegradacji, w tym odpady opakowaniowe ulegające biodegradacji i odpady zielone oraz biały na odpady zmieszane. Do pisma dołączył także kserokopię sprawozdań i raportów firmy "A" za rok 2015 i 2016. Natomiast w dniu [...] r. organ wydał decyzję nr [...] , na mocy której odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie podania z ilu domków letniskowych w miesiącach od maja do końca września 2016 r. zebrano 257,7 ton tj. 4.156 pojemników 120 litrowych odpadów zmieszanych niesegregowanych. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że system informatyczny do obsługi opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie posiada funkcji do wygenerowania wnioskowanych danych, a zatem przygotowanie żądanych informacji wiązałoby się z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, czyli dokonania analizy, na podstawie danych cząstkowych z posiadanych zbiorów dokumentów. Tym samym zdaniem organu udzielenie odpowiedzi we wskazanym powyżej zakresie wymagałoby dodatkowego nakładu pracy niezbędnego do znalezienia poszukiwanych danych oraz wiązałoby się z koniecznością zaangażowania w ich tworzenie określonych środków osobowych, co mogłoby spowodować zakłócenie realizacji bieżących działań Urzędu Gminy. Wobec tego organ uznał, że wnioskowana informacja posiada charakter informacji publicznej przetworzonej i dlatego wezwał stronę do wykazania istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego jednakże w ocenie organu strona nie wykazała tego interesu. Dodał również, że kategoria interesu publicznego musi odnosić się przede wszystkim do kryteriów obiektywnych, a nie subiektywnych, a zatem wskazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego nie może opierać się na subiektywnym zainteresowaniu wnioskodawcy, co zdaniem organu miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wskazując, że organ nie udostępnił żądanych informacji zgodnie z treścią wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pismem z dnia [...] r. skarżący podtrzymał wyżej wymienioną skargę twierdząc, że treść udzielonych informacji nie odpowiada literalnie zadanym pytaniom, a zatem w jego ocenie organ nie udostępnił żądanych informacji publicznych. Jednocześnie poniósł, że organ nie ujawnił daty sporządzenia dokumentu zatytułowanego "KALKULACJA stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi" z systemu informatycznego obiegu dokumentów obowiązującego w gminie, a data jego utworzenia jest zdaniem skarżącego bardzo istotna w procedurze podjęcia uchwały z dnia [...] r. nr [...]. Ponadto podkreślił, że pismem z dnia [...] r. organ przesłał 155 protokołów ważenia odpadów z całego 2016 r., które według skarżącego zawierają niezgodne z prawdą dopiski, jakoby odpady dotyczyły domków letniskowych. Pismem z dnia [...] r. organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na wniosek córki skarżącego przy piśmie z dnia [...] r. przekazano kopie dowodów ważenia, zamiennie nazywanych kwitami wagowymi, potwierdzającymi masy odebranych odpadów komunalnych. Wobec tego zdaniem organu powyższe twierdzenia skarżącego nie są zgodne ze stanem faktycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy – co do zasady - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku o którym mowa w pkt 4a art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.-dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie Sąd – na podstawie art. 149 § 1a ustawy p.p.s.a. - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w myśl art. 149 § 2 ustawy p.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. Uwzględniając skargę na bezczynność, Sąd orzeka na podstawie art. 149 p.p.s.a., który w ust. 1 stanowi, że w tym przypadku sąd: - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; - zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; - stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej występuje wtedy, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, nie podejmuje w terminie wynikającym z art. 13 u.d.i.p. odpowiednich czynności, tj. ani nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej, ani też nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia (ewentualnie decyzji o umorzeniu postępowania w przypadku zaistnienia okoliczności z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Podkreślić należy, że nie jest możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, czy też nie jest w posiadaniu organu. W takich sytuacjach organ nie jest zobowiązany ani do udostępnia żądanej informacji, ani do wydania decyzji o odmowie udostępnienia. Prawo dostępu do informacji publicznej oznacza bowiem dostęp do informacji będącej faktycznie informacją publiczną, informacji istniejącej i będącej w posiadaniu organu. Jednocześnie wyjaśnić należy, że celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy. Skarga dotyczyła bezczynności Wójta Gminy [...] w udostępnieniu informacji publicznej z wniosku strony skarżącej z dnia [...] r. oraz kolejnych wniosków skarżącego z dnia [...] r. i z dnia [...] r. Organ udostępnił informację publiczną w formie żądanej we wniosku z dnia [...] r. i z dnia [...] r. (były to wnioski o tożsamej treści).Przy czym stwierdził, że nie posiada innych dokumentów w tej sprawie. Również udzielił odpowiedzi w zakresie wniosku z dnia [...] r. Organ poinformował stronę o przedłużeniu terminu do załatwienia wniosku do dnia [...] r. We wskazanym terminie organ- po pierwsze - poinformował stronę, że nie jest w posiadaniu protokołów z firmy "A" dotyczących ważenia odpadów zbieranych z domków letniskowych w 2015 i 2016 r (pkt 2 wniosku z dnia [...] r.). i udzielił informacji w zakresie punktów 1 i 3 wniosku z dnia [...] r. po drugie -wydał decyzję z dnia [...]r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie podania z ilu domów letniskowych w miesiącach od maja do końca września 2018 r. zebrano 257.7 ton ( pkt 4 wniosku z d dnia [...] r.) Skarżący zarzucił organowi bezczynność ze względu na nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z zakresem wskazanym we wniosku. Stwierdził, że organ nie ujawnił daty dokumentu zatytułowanego "KALKULACJA stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi". Ponadto zarzucał, ż protokoły ważenia z całego 2016 r. zawierają niezgodne z prawdą dopiski. Organ wywodził, że jego postępowanie jest zgodne z prawem, a organ nie pozostaję w bezczynności. Odnosząc się do stanu prawnego sprawy przywołać należy art. 61 Konstytucji RP, który stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (ust. 4). W kontrolowanej sprawie ustawą, na podstawie której należy ocenić zachowanie organu jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, która wprowadziła definicję legalną "informacji publicznej" - przez którą, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych". W doktrynie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28-29). Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi się odnosić do sfery faktów. Art. 4 u.d.i.p. określa podmioty obowiązane do udzielania informacji publicznej. Art. 6 ust. 1 u.d.i.p zawiera przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu. Według art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W myśl art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, następują w drodze decyzji. W tym miejscu należy powołać się na wypracowane już i traktowane jako jednolite, stanowisko judykatury, z którego wynika, że załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może przybrać postać: 1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej; 2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać; 3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej; 4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej; 5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji. Jak wynika z powyższego wybór właściwej formy załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymaga od podmiotu, do którego się zwrócono dokonania oceny, czy jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz czy żądana informacja jest informacją publiczną. Zasadą jest, iż w przypadku badania czy doszło do bezczynności w sprawach o udostępnienie informacji publicznej również Sąd jest obowiązany ocenić, czy podmiot, do którego skierowano wniosek jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz czy żądana informacja jest informacją publiczną. Tylko bowiem w sytuacji ustalenia, że dana informacja stanowi informację publiczną, jak też, że wniosek o jej udostępnienie skierowany został do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia, można rozpatrywać ewentualną bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Bd 31/14, dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy, w zakresie kwalifikacji podmiotowej Sąd stwierdza, że Wójt Gminy [...] jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, gdyż jest organem władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.) – co nota bene nie było sporne. Bezsporne było również zakwalifikowanie żądanej informacji do informacji publicznej, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4a u.d.i.p.: danych publicznych, w tym – treści i postaci dokumentów urzędowych. Z akt sprawy wynika, że odpowiedzi na kolejne wnioski skarżącego o udostępnienie żądanych przez niego informacji, zawarte w kolejnych pismach., zostały skarżącemu udzielona w terminach ustawowych. Wprawdzie skarżący kwestionuje stronę merytoryczną odpowiedzi, to jednak nie zmienia to faktu, iż organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego w terminach ustawowych. Bez wpływu na tę ocenę Sądu pozostają przy tym zawarte w piśmie z dnia [...] r rozważania skarżącego co do utworzenia tejże kalkulacji dla potrzeb postępowania sądowego ze skargi na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] r. Sąd bowiem w ramach oceny kwestii bezczynności organu w niniejszej sprawie nie ocenia prawidłowości i wiarygodności tej informacji, lecz jedynie fakt, czy została ona udzielona w terminie. W tej sytuacji, w ocenie Sądu należało stwierdzić, że organ nie pozostał bezczynny w sprawie, gdyż udzielił odpowiedzi na wniesione przez skarżącego żądanie w terminie ustawowym. Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że podniesiony w niniejszej sprawie przez skarżącego zarzut bezczynności organu był nieuzasadniony. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.