IV SAB/Gl 188/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga –Gajewska, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 września 2017 r. sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje Prezydenta Miasta K. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] r. w terminie 14 dni; 2) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4) zasądza od Prezydenta Miasta K. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 26 maja 2017 r. A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W skardze wniósł o uznanie, że organ pozostaje w bezczynności oraz o zobowiązanie organu do dokonania czynności w przedmiocie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej lub uznanie uprawnienia skarżącego do uzyskania wnioskowanej informacji, a tym samym stwierdzenie obowiązku ciążącego w tym zakresie na organie. Ponadto wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 21 kwietnia 2017 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w formie wiadomości e-mail poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: - 1) kto podjął decyzję o zablokowaniu na fanpagu Facebookowym Prezydenta M. K., A. Z.? – 2) dlaczego została zablokowana? Czy ktoś poza Prezydentem K. obsługuje ten fanpage? – 3) ile w sumie osób, profili zablokował Prezydent K. do tej pory i kto decyduje o tym, że dany mieszkaniec ma prawo wglądu na profil Prezydenta lub nie? – 4) Jakie przyjęto kryteria blokowania na Facebooku. Co trzeba zrobić żeby zostać zablokowanym? Skarżący podniósł, że do dnia wniesienia skargi organ nie udostępnił informacji publicznej ani nie podjął jakichkolwiek innych czynności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że pomimo szerokiego zakresu art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, określającego zakres przedmiotowy pojęcia "udostępnienie informacji publicznej" nie oznacza to, że każda informacja jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Dodał, że należy odróżnić informacje publiczne wytworzone przez organy władzy publicznej od informacji, które są wprawdzie wytworzone przez osoby wchodzące w skład organów władzy publicznej, ale poza zakresem działania tych organów. Podkreślił, że ograniczenie takie znajduje odzwierciedlenie w brzmieniu art. 5 ust. 2 ustawy. Ponadto organ jest zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na pytanie dotyczące informacji publicznej, która jest w jego posiadaniu, a contrario – jeśli organ takiej informacji nie posiada, nie jest zobowiązany do jej udzielenia. Następnie organ podniósł, że profil Facebookowy M. K. nie jest profilem założonym w związku z pełnieniem funkcji Prezydenta Miasta K., połączonym z profilem Urzędu Miasta czy też Miasta K. Profil ten został założony przez M. K. jako osobę prywatną przed objęciem funkcji prezydenta i byt tego profilu jest niezależny od dalszego sprawowania przez niego tej funkcji. Organ wskazał, że nie jest to profil związany z Urzędem Miasta lub urzędem Prezydenta (wówczas profil ten związany byłby z daną osobą wyłącznie na czas pełnienia funkcji). Dodał, że profil ten nie jest prowadzony przez urzędników urzędu, nie jest również finansowany ze środków miasta. Wpisy umieszczane na nim pochodzą bezpośrednio od posiadacza profilu i są niezależne od urzędu oraz pełnionej w danej chwili funkcji. W podsumowaniu organ wskazał, że nie dopuścił się bezczynności, bowiem żądana przez skarżącego informacja – jako dotycząca osoby prywatnej – nie mieści się w zakresie ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie podlega zatem udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych. Dodał, że w takim przypadku nie miał podstaw do wydania decyzji odmownych na podstawie art. 16 ustawy, ani też do udzielenia informacji w trybie ustawy. Ponadto podniósł, że nie pozostawał w bezczynności, gdyż nie posiadał żądanych przez skarżącego informacji jako wychodzących poza zakres ustawy o dostępie do informacji publicznej. W piśmie z dnia 10 lipca 2017 r. skarżący podniósł, że nie może zgodzić się z twierdzeniami organu, iż profil M. K. na serwisie społecznościowym Facebook jest jego prywatnym profilem, jako osoby fizycznej. Wskazał, że na profilu tym wyraźnie bowiem zawarto informację, iż jest to oficjalny profil Prezydenta Miasta K. M. K. Podniósł, że o braku prywatnej funkcji profilu świadczy również jego rodzaj ( tzw. Fanpage), który bezpośrednio związany jest z promocją osoby go prowadzącej, a w przedstawionym przypadku jest jedną z form kontaktu Prezydenta Miasta K. z mieszkańcami oraz przedstawiania informacji publicznych związanych z prezydenturą i miastem. Podkreślił, że wobec tego profil ten ma wyłącznie publiczny charakter, sposób prowadzenia profilu stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i podlega udostępnieniu, zgodnie z wnioskiem skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymagało, że na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy – co do zasady – sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy. Ponadto dodać należało, że według art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: - 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; - 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; - 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd – na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. – stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga dotyczyła bezczynności Prezydenta Miasta K. w zakresie rozpatrzenia wniosku strony skarżącej z dnia 21 kwietnia 2017 r., złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764, zwanej dalej – u.d.i.p.). W piśmie tym strona skarżąca zwróciła się do organu o udostępnienie informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: - 1) kto podjął decyzję o zablokowaniu na fanpagu Facebookowym Prezydenta M. K., A. Z.? – 2) dlaczego została zablokowana? Czy ktoś poza Prezydentem K. obsługuje ten fanpage? – 3) ile w sumie osób, profili zablokował Prezydent K. do tej pory i kto decyduje o tym, że dany mieszkaniec ma prawo wglądu na profil Prezydenta lub nie? – 4) Jakie przyjęto kryteria blokowania na Facebooku. Co trzeba zrobić żeby zostać zablokowanym? Jak wynika z materiałów zgromadzonych w sprawie, a także z treści odpowiedzi na skargę, organ nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższy wniosek. Według uzasadnienia odpowiedzi na skargę, brak jakiejkolwiek odpowiedzi organu na pismo skarżącego wynikał ze stwierdzenia przez organ, że profil M. K. na serwisie społecznościowym Facebook jest jego prywatnym profilem. Organ wskazał, że "należy odróżnić informacje publiczne wytworzone przez organy władzy publicznej od informacji, które są wprawdzie wytworzone przez osoby wchodzące w skład organów władzy publicznej, ale poza zakresem działania tych organów. Ograniczenie takie znajduje odzwierciedlenie w brzmieniu art. 5 ust. 2 ustawy. Nadto organ jest zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na zapytanie dotyczące informacji publicznej, która jest w jego posiadaniu, a contrario – jeśli organ takiej informacji nie posiada, nie jest zobowiązany do jej udzielenia". W ramach kontroli zgodności z prawem postępowania organu, podkreślenia zatem wymagało, że w razie uznania przez organ, iż wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną, organ jest zobowiązany do poinformowania o tym wnioskodawcy i wskazania przy tym podstaw swojej oceny. Natomiast w przedmiotowej sprawie, Prezydent Miasta K. nie dokonał żadnej czynności w związku ze złożeniem przez skarżącego wyżej wymienionego wniosku. Nie udzielił żadnej odpowiedzi na pismo skarżącego. W związku z tym uzasadniony jest zarzut skargi dotyczący bezczynności tego organu w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 21 kwietnia 2017 r. Na podstawie cytowanego na wstępie art. 149 § 1 P.p.s.a., Sąd zobowiązał zatem Prezydenta Miasta K. do załatwienia tego wniosku w terminie 14 dni. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność wymienionego organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem w przedstawionych okolicznościach sprawy, brak było podstaw do przyjęcia takiej oceny. Całkowity brak działania organu w kwestii wniosku skarżącego z dnia 21 kwietnia 2017 r. był bowiem spowodowany błędnym przekonaniem organu – które zostało wyrażone w odpowiedzi na skargę - iż w razie oceny, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej, organ nie jest zobowiązany do podjęcia jakiejkolwiek czynności. Podkreślenia przy tym wymagało, że organ przedstawił wyżej wymienioną ocenę dopiero w odpowiedzi na skargę, a nie w ramach załatwienia wniosku skarżącego, a zatem wniosek ten pozostaje nadal nierozpatrzony. Ponadto zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł o obowiązku zwrotu przez Prezydenta Miasta K. na rzecz skarżącego kosztów postępowania, na które składał się uiszczony przez niego wpis od skargi.