IV SAB/Gl 191/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-09-04

Skład orzekający: Sędzia Teresa Kurcyusz-Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które przysługiwały stronie w postępowaniu administracyjnym. W przypadku bezczynności organu, niezbędne jest uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tych środków skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Stan faktyczny
Pełnomocnik T. M. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka. Pełnomocnik oświadczył, że skarżący przed złożeniem skargi udał się do Ośrodka Pomocy Społecznej w celu wyjaśnienia sytuacji i ponaglenia w rozpoznaniu wniosku. Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, ponieważ nie złożył zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz- Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 czerwca 2017 r. T. M. reprezentowany przez pełnomocnika adwokat A.S wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka. Następnie pismem z dnia 12 lipca 2017 r., w odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu, pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że T. M. przed złożeniem skargi osobiście udał się do Ośrodka Pomocy Społecznej w R., celem wyjaśnienia sytuacji i ponaglenia w rozpoznaniu swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność postępowania przez organ, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.)., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem, że uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego- samorządowe kolegia odwoławcze. Z powyższego wynika, że skuteczność niniejszej skargi uzależniona jest od poprzedzenia jej zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi sądowej środka zaskarżenia (zażalenia w postępowaniu administracyjnym na bezczynność organu na podstawie art. 37 k.p.a.), skutkuje niedopuszczalnością skargi. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło