IV SAB/Gl 20/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę J.S. w piśmie z dnia [...] wniósł m.in. skargę na bezczynność Wydziału Edukacji Urzędu Miejskiego w S. w zakresie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego oraz brania udziału w konkursach na stanowiska w oświacie. W uzasadnieniu skargi podniósł, że akt nadania stopnia nauczyciela mianowanego powinien był otrzymać w [...], kiedy wprowadzono nowe przepisy dotyczące awansu zawodowego nauczycieli. Tymczasem akt taki wydano dopiero w dniu [...]. To trzyletnie opóźnienie spowodowało wskazane wyżej skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W omówionym zakresie pismo skarżącego należy potraktować jako skargę na bezczynność Prezydenta Miasta S., który jest organem administracji publicznej właściwym do nadania stopnia awansu zawodowego, a nie Wydział Edukacji Urzędu Miejskiego w S. Skarga ta podlega jednak odrzuceniu. Dotyczy ona bowiem sprawy, która została już prawomocnie osądzona. Mianowicie postanowieniem z dnia 16 lutego 2004 r. sygn. akt 4 II SAB/Ka 118/03 tutejszy Sąd umorzył postępowanie w sprawie bezczynności Prezydenta Miasta S. w zakresie nadania skarżącemu stopnia awansu zawodowego nauczyciela, a to z tego powodu, że w dniu [...] wydał on akt nadania takiego stopnia. Oczywiste jest, że w tym zakresie nie mogła nastąpić żadna zmiana stanu faktycznego, a skarżący w dalszym ciągu odnosi się do okoliczności poprzedzających wydanie wskazanego aktu. Zachodzi zatem przewidziana w art. 58 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm./ podstawa do odrzucenia skargi. Dodać należy, że prawo nie przewiduje skargi o stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego, która miała miejsce przed wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest też uprawniony do orzekania o naprawieniu szkody związanej z taką bezczynnością. Nie mogły więc być uwzględnione wnioski skarżącego zamieszczone w końcowej części pisma z dnia [...]. Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.