IV SAB/Gl 20/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku stałego postanawia odrzucić skargę. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 stycznia 2008 r. sygn. akt IV SA/Gl 1233/07 uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Po uprawomocnieniu się wyroku zgodnie z jego zaleceniami Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zleciło pismem z dnia [...] Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. przeprowadzenie dodatkowego postępowania poprzez uzupełnienie dowodów i materiałów w zakresie ustalenia sytuacji materialnej rodziny w okresie od [...] do [...]. W tym samym dniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiadomiło skarżącą, że wniesione odwołanie nie może zostać rozpoznane w ustawowym terminie i wyznaczyło nowy termin załatwienia sprawy do dnia [...]. Pouczono również odwołującą, że od takiego zawiadomienia nie przysługuję żaden środek odwoławczy Zawiadomienie zostało doręczone stronie w dniu [...]. W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła wniesiona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skarga J.J. na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie realizacji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 stycznia 2008 r. sygn. akt. IV SA/Gl 1233/07. Skarżąca w uzasadnieniu skargi zarzuciła organowi administracji publicznej błędne zakreślenie granic dodatkowego postępowania dowodowego zlecanego organowi I instancji oraz wskazała na okoliczności stanu faktycznego, które w jej ocenie uprawniają ją do otrzymania zasiłku stałego oraz świadczenia pielęgnacyjnego. Podniesiono również nieterminowość w wykonaniu wyżej opisanego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), dalej zwana ppsa, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl art. 50 § 1 ppsa uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Art. 52 § 1, 2 i 3 stanowi, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie bezsprzecznym jest, że organ administracji publicznej zawiadomił skarżącą, że wniesione odwołanie nie może zostać rozpatrzone w terminie ustawowym i wyznaczył nowy termin do jego załatwienia na dzień [...]. Przedmiotowe zawiadomienie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] wraz z pouczeniem, że na takie postanowienie nie służy zażalenie i może być jedynie zaskarżone tylko przy ewentualnej skardze na późniejszą decyzje Kolegium. Zdaniem Sądu jeśli skarżąca nie zgadzała się z takim rozstrzygnięciem organu w przedmiocie przesunięcia terminu załatwienia sprawy winna ona wystąpić w terminie 14 dni od dnia dowiedzenia się o wydaniu aktu lub podjęciu innych czynności do organu z wezwaniem na piśmie do usunięcia naruszenia prawa i wykonania wyroku. Obowiązku tego skarżąca nie wypełniła, a więc należy przyjąć, że nie został zachowany tok konieczny dla skuteczności wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 ppsa w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w zw. z art. 154 § 1 ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia. SD