IV SAB/Gl 202/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 września 2017 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 lipca 2017 r. M.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy O. W skardze tej podkreślił, że dnia 7 maja 2017 r. drogą elektroniczną wystąpił do wskazanego organu o udostępnienie informacji publicznej i pomimo upływu dwóch miesięcy jej nie otrzymał. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy O. wystąpił o umorzenie postępowania w zakresie obowiązku udostępnienia informacji, ponieważ dnia 12 lipca 2017 r. żądana informacja publiczna została doręczona na wskazany adres mailowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji w zakresie udostępnienia informacji publicznej wnoszona jest przez osobę lub podmiot, który wystąpił o jej udostępnienie i w terminie przewidzianym przepisami prawa. Nadto osoba taka nie jest zobowiązana do uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu administracji obowiązanego do udostępnienia wnioskowanej informacji. W rozpoznawanej sprawie na wstępie przyjdzie odwołać się do treści art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Takie ujęcie stron postępowania sądowoadministracyjnego oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego między skarżącym a organem administracji winna zostać zawiązana relacja, wynikająca z żądania skierowanego przez skarżącego do organu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 7 maja 2017 r. A wystąpiła z żądaniem udostępnienia informacji publicznej obejmującej udostępnienie kopii wszystkich dokumentów będących w zasobach Urzędu Gminy w O., związanych ze sprawą zasądzenia kary na rzecz Spółki A wraz z odsetkami oraz sprawozdania z wykonania budżetu Gminy O. za rok 2015. We wskazanym piśmie zaznaczono, że odpowiedź należy przekazać drogą elektroniczną na podany adres mailowy. Pismem z dnia 18 maja 2017 r. Wójt Gminy O. poinformował wnioskodawcę, czyli A o tym, że udostępnienie informacji nastąpi do dnia 18 lipca 2017 r. Faktycznie udostępnienie żądanej informacji nastąpiło w dniu 11 lipca 2017 r., co wynika z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy. Z kolei dnia 11 lipca 2017 r. do siedziby organu administracji wpłynęła skarga na bezczynność Wójta Gminy O. w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wniesiona przez M.P. Z treści tej skargi wynika, że jest ona wnoszona w mieniu własnym i związana jest ona z bezczynnością wymienionego powyżej Wójta w zakresie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 7 maja 2017 r. Analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia 7 maja 2017 r. wystąpiła A i we wskazanym piśmie nie wskazano osoby, która w mieniu tego podmiotu podejmuje działania, natomiast zamieszczono w nim żądanie udzielenia odpowiedzi na podany adres mailowy. Z kolei skargę do tutejszego Sądu na bezczynność w zakresie udostępnienia przedmiotowej informacji wniósł M.P., jednakże na żadnym etapie postępowania prowadzonego przed organem administracji nie wykazał, że to on jest wnioskodawcą i podmiotem ubiegającym się o udostępnienie informacji publicznej. Jedynie z dołączonych do skargi załączników można wnioskować, że pod podmiotem Inicjatywa Obywatelska kryje się M.P. Przedstawione powyżej ustalenia pozwalają stwierdzić, że z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej wystąpiła A, natomiast skargę do tutejszego Sądu wniósł w imieniu własnym M.P., zatem skarżący nie jest podmiotem, który występował o udostępnienie informacji publicznej, jak również nie jest osobą, która uczestniczyła w działaniach podejmowanych przed organem administracji. W świetle powyższego wyczerpana została przesłanka odrzucenia skargi przewidziana treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ skargę do sądu administracyjnego wniósł podmiot nie uczestniczący w postępowaniu administracyjnym, ani też nie ubiegający się o udostępnienie informacji publicznej. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.