IV SAB/Gl 222/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w T. na bezczynność Starosty T. w przedmiocie zakończenia sporu zbiorowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 października 2018 r. A w T.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Starosty Tarnogórskiego w przedmiocie zakończenia sporu zbiorowego. Skarga została podpisana przez Przewodniczącą A w T- E. S.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 listopada 2018 r. strona skarżąca została wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania strony skarżącej oraz złożenie dokumentów, z których będzie wynikać sposób reprezentacji strony skarżącej (np. uchwały o utworzeniu A w T.i jej statutu). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone stronie skarżącej 21 listopada 2018 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin do ich wykonania upłynął z dniem 28 listopada 2018 r. Do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przez braki formalne skargi należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi w sprawie. I tak, obok warunków wskazanych w art. 57 p.p.s.a., skarga winna nadto spełniać wymagania pisma procesowego, wymienione w art. 46 § 1 i nast. p.p.s.a. Jak stanowi § 1 ww. przepisu, każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku związków zawodowych, wymóg ten należy powiązać z konstrukcją tych podmiotów i zasadami ich reprezentacji. Nawiązuje do tego treść art. 28 p.p.s.a., który stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. stanowi natomiast, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez E.S. Przewodniczącą A w T. Należy podkreślić, iż podpisanie skargi przez Przewodniczącą A nie czyni zadość stwierdzeniu, że skarga została wniesiona przez podmiot do tego uprawniony. W myśl przepisów ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (tj.: Dz. U. z 2015 r., poz. 1881; dalej "ustawa") statuty oraz uchwały związkowe określają swobodnie struktury organizacyjne związków zawodowych (art. 9 ustawy), statut określa między innymi sposób reprezentowania związku (art. 13 ustawy), związek zawodowy podlega obowiązkowi rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym (art. 14 ust 1 ustawy), związek zawodowy oraz jego jednostki organizacyjne wskazane w statucie nabywają osobowość prawną z dniem zarejestrowania (art. 15 ustawy) (por. postanowienie tut. Sądu z dnia 9 maja 2016 r sygn. akt IV SAB/Gl 55/16, dostępne w bazie orzeczeń CBOS). Do skargi nie zostały załączone dokumenty pozwalające na stwierdzenie, w jaki sposób i przez jakie osoby strona skarżąca może być reprezentowana przed Sądem. Brak stosownych dokumentów stanowił brak formalny skargi, podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawnym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W świetle powyższego konieczne i uzasadnione było wezwanie strony skarżącej do udokumentowania, że osoba podpisana pod skargą jest upoważniona do działania w jej imieniu - w terminie 7 dni, co Sąd uczynił wezwaniem z dnia 8 listopada 2018 r., doręczonym skutecznie w dniu 21 listopada 2018 r. W wezwaniu Sąd pouczył stronę skarżącą o konsekwencjach prawnych wynikających z nieusunięcia stwierdzonego braku w terminie wyznaczonym na wykonanie tego obowiązku. Pomimo takiego pouczenia, brak formalny skargi nie został usunięty w terminie do tego wyznaczonym, tj. do 28 listopada 2018 r., ani w terminie późniejszym. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.