IV SAB/Gl 26/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-05-24

Skład orzekający: Stanisław Nitecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia poprzez wniesienie zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, co w tym przypadku oznacza brak wniesienia zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia. Niewniesienie takiego zażalenia stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący L.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie nie wydania decyzji przyznającej zasiłek celowy. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując na wydanie kilku decyzji w sprawie. Sąd wezwał skarżącego do nadesłania zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia, jednak przedłożone przez skarżącego pismo dotyczyło innego przedmiotu, co skutkowało uznaniem, że środek zaskarżenia nie został wyczerpany.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Stanisław Nitecki Po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z ze skargi L.B. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę L. B. pismem procesowym z dnia [...] r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Prezydenta Miasta K. z powodu nie wydania decyzji przyznającej mu zasiłek celowy na sfinansowanie kosztów [...]. Skargę tę skarżący wniósł za pośrednictwem wyżej wymienionego organu, który pismem procesowym z dnia [...] r. udzielił odpowiedzi na skargę i wystąpił o oddalenie skargi, a jako motyw podał, że w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] r. wydanych zostało kilka decyzji.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie Sygn. akt IV SAB/Gl 26/10 się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona do tutejszego Sądu na bezczynność Prezydenta Miasta K. z uwagi na brak wydania decyzji w przedmiocie zasiłku celowego z przeznaczeniem na sfinansowanie kosztów [...]. Stosownie do postanowień art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu administracji w zakresie wydania decyzji administracyjnej poprzedzone musi być wniesieniem zażalenia na bezczynność do organu bezpośrednio wyższego stopnia. W przypadku takim, jaki występuje w niniejszej sprawie, Sąd jest zobowiązany do zbadania, czy skarżący wypełnił obowiązujące unormowania prawne w tym zakresie, a w szczególności, czy wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Prezydenta Miasta K. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Na tę okoliczność tutejszy Sąd pismem z dnia [...] r. sygn. akt IV SAB/Gl 26/10 zwrócił się do skarżącego o nadesłanie zażalenia skierowanego w tej sprawie do wyżej wymienionego organu wyższego stopnia. Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia [...] r przesłał swoje pismo zatytułowane "zażalenie" i skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Z treści wskazanego przez skarżącego pisma wynika, że jest to zażalenie na brak decyzji w przedmiocie przyznania jednorazowej dotacji z funduszu mieszkaniowego. Tym samym przedmiot zażalenia określony w przedłożonym piśmie z dnia [...] r. jest całkowicie inny od tego, który jest przedmiotem niniejszego postępowania, albowiem skarżący podnosi, że organ samorządu terytorialnego nie wydał decyzji w zakresie zasiłku celowego mającego pokryć koszty diety wątrobowej. Okoliczność ta pozwala uznać, że skarżący takiego zażalenia nie wniósł, a zatem nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia. Sygn. akt IV SAB/Gl 26/10 W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez skarżącego jest niedopuszczalna. Niedopuszczalności skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi podstawę jej odrzucenia. Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło