IV SAB/Gl 29/06

PostanowienieWSA w Gliwicach2006-11-20

Skład orzekający: Stanisław Nitecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie nie wydania zaświadczenia lekarskiego o złym stanie zdrowia osobie pozbawionej wolności jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 PPSA, które obejmują m.in. nie wydanie decyzji, postanowienia lub aktu i czynności z zakresu administracji dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia osoby pozbawionej wolności, wydawane na podstawie § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, nie jest tego typu aktem, gdyż nie jest wydawane na wniosek osoby pozbawionej wolności i nie dotyczy jej uprawnień lub obowiązków. W związku z tym, skarga na bezczynność w tym zakresie jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący S. M. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w przedmiocie nie wydania mu zaświadczenia o złym stanie zdrowia. Skarżący wskazał, że lekarz więzienny wydał opinię o jego stanie zdrowia, ale on sam nie otrzymał jej pomimo monitów. Po przekazaniu sprawy przez sąd do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej i otrzymaniu odpowiedzi na skargę, sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy skarga dotyczy nie wydania, czy nie udostępnienia zaświadczenia. Skarżący sprecyzował, że chodzi o nie wydanie zaświadczenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w przedmiocie: zaświadczenia o złym stanie zdrowia p o s t a n a w i a odrzucić skargę S. M. pismem procesowym z dnia [...] r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w przedmiocie zaświadczenia o złym stanie zdrowia. W motywach skargi podał, że w dniu [...] r. lekarz więzienny wydał opinię, z której wynikało, że skarżący może przebywać w areszcie. Pomimo licznych monitów wskazanej opinii skarżący nie otrzymał. Natomiast Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w K. pismem z dnia [...] r. poinformował go o tym, że wniesiona skarga na działania Dyrektora Aresztu Śledczego w S. jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem procesowym z dnia 26 maja 2006 r. sygn. akt III KO 42/06 przekazał skargę S. M. Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej w K. celem nadania jej dalszego biegu. Wskazany organ pismem procesowym z dnia [...] r. przekazał do tutejszego Sądu odpowiedź na wniesioną skargę wraz z aktami sprawy i wystąpił o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem procesowym z dnia 28 września 2006 r. sygn. akt SAB/Gl 29/06 zwrócił się do S. M. o sprecyzowanie przedmiotu skargi, czy dotyczy ona "nie wydania zaświadczenia lekarskiego" czy też "nie udostępnienia zaświadczenia lekarskiego". W odpowiedzi na wskazane pismo skarżący pismem z dnia [...] r. wyznaczył zakres swojej skargi jako "nie wydanie zaświadczenia lekarskiego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów w zakresie nie wydania decyzji, wymienionych postanowień oraz aktów i czynności z zakresu administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest skarga S. M. na nie wydanie zaświadczenia lekarskiego o złym stanie zdrowia. Stosownie do postanowień § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu udzielania świadczeń zdrowotnych osobom pozbawionym wolności przez zakłady opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności (Dz. U. Nr 204, poz. 1985) świadectwo lekarskie o stanie zdrowia osoby pozbawionej wolności lekarz więzienny sporządza: 1) na żądanie organu dysponującego, sądu penitencjarnego albo sędziego penitencjarnego; 2) na pisemne polecenie dyrektora właściwego zakładu karnego albo naczelnego lekarza okręgowego inspektoratu Służby Więziennej, naczelnego lekarza więziennictwa oraz dyrektora szpitala więziennego w celu określenia terminu przyjęcia osoby pozbawionej wolności; 3) w przypadku wydania osoby pozbawionej wolności do państwa obcego w charakterze świadka w toczącym się postępowaniu karnym. Z brzmienia przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że zaświadczenie lekarskie wydawane jest na wniosek enumeratywnie wymienionych podmiotów oraz w ściśle określonym celu. Z przepisu tego wynika również, że zaświadczenie to nie jest wydawane na wniosek osoby pozbawionej wolności jak również osoba taka nie może domagać się jego wydania. W tym zakresie nie jest wydawana decyzja administracyjna czy też postanowienie w ramach takiego postępowania jak również nie jest to akt i czynność z zakresu administracji dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro wydanie zaświadczenia nie jest tego typu działaniem organu administracji tym samym nie jest możliwe wniesienie skargi na bezczynność organu, ponieważ skarga taka dopuszczalna jest jedynie na wskazane rodzaje działań organów administracji. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez skarżącego jest niedopuszczalna. Niedopuszczalności skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi podstawę jej odrzucenia. Zatem mając na myśli postanowienia art. 58 § 3 wyżej wymienionej ustawy należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło