IV SAB/Gl 31/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w przedmiocie powrotu do lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 26 stycznia 2014 r. H. D. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w sprawie dotyczącej powrotu do mieszkania, z którego została ona przekwaterowana wraz z rodziną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt, art. 58 § 1 pkt 6, art. 52 § 1 w zw. z art. 4 P.p.s.a. i art. 4 K.p.a. Wskazano, że skarga dotyczy zmiany orzeczeń i czynności dokonanych w sądowym postępowaniu cywilnym, gdzie wyrokiem z dnia [...] Sąd Rejonowy w B. orzekł eksmisję H. D., R. K. i J. K. z lokalu przy ul. [...] w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a." Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zważyć w tym miejscu należy, że skarga na przewlekłość organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Tym samym nie każda sprawa dotycząca przewlekłego postępowania organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Sprawy z zakresu administracji publicznej nie obejmują między innymi tych działań, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne. W niniejszej sprawie H. D. przedmiotem skargi uczyniła przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta B. w zakresie powrotu do wcześniej zajmowanego lokalu mieszkalnego ul. [...] w B. Na podstawie prawomocnego wyroku sądowego skarżąca została zobowiązana do opuszczenia tego lokalu i obecnie przebywa w Domu Pomocy Społecznej w W. Nie ulega wątpliwości, że sąd administracyjny nie może kontrolować przewlekłego postępowania organu w tej kwestii, gdyż sprawy dotyczące eksmisji i jej następstw, są sprawami cywilnoprawnymi i podlegają kognicji sądów powszechnych. Wyłącznie sąd powszechny jest też właściwy do ewentualnej weryfikacji i kontroli wydanych przez siebie orzeczeń. Podsumowując organ nie był zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów prawa do wydania indywidualnego władczego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej, przez co nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Tym samym niniejsza sprawa nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Natomiast Sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na względzie powyższe Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.