IV SAB/Gl 34/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie naprawienia szkody majątkowej postanawia: odrzucić skargę Sygn. akt IV SAB/Gl 34 /05 U Z A S A D N I E N I E Pismem procesowym z dnia [...] 2005 r. J. G. wniósł skargę na Wojewodę [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Żądał w niej stwierdzenia przewlekłości postępowania administracyjnego i wypłacenia odszkodowania w kwocie [...],- zł. tytułem zadośćuczynienia "za naruszenie prawa do rozpoznania jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki". W uzasadnieniu skargi zarzucił Wojewodzie [...] brak nadzoru nad Starostą L. w zakresie naprawy, zajmowanego przez niego i uszkodzonego w wyniku szkody komunikacyjnej, budynku położonego w G. przy ul. A i rozliczenia odszkodowania uzyskanego z tego tytułu od [...] S.A. oraz brak zwrotu poniesionych przez niego nakładów na tę nieruchomość, o które toczy się już postępowanie sądowe przed Sądem Okręgowym w K. o sygn. akt [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej umorzenie lub oddalenie. Akcentował, iż przedmiotowa sprawa charakter wyłącznie cywilnoprawny i nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej, ani też postępowania administracyjnego. Dodatkowo wskazał, iż obecnie skarżący zajmuje nieruchomość Skarbu Państwa bez tytułu prawnego i nie dopuszcza do przejęcia jej przez Starostę L., który skierował o jej wydanie pozew do Sądu Okręgowego w G., ale postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia sprawy z powództwa skarżącego o zwrot poczynionych nakładów i odszkodowanie za utracone korzyści, prowadzonych przez Sąd Okręgowy w G. o sygn. akt [...] i Sąd Okręgowy w K. o sygn. akt [...]. Prawidłowo doręczonymi dwoma wezwaniami Sądu z dnia [...] i [...] 2005 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń ich odbioru, skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenia organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Pismami z dnia [...] i [...] 2005 r. skarżący wskazał, że skarga dotyczy bezczynności Wojewody [...] w postaci braku terminowego wykonania prac remontowych i naprawienia szkody komunikacyjnej, wyrządzonej w dniu [...] 2004 r. na nieruchomości przez niego zajmowanej, a należącej do Wojewody. Zaznaczył nadto, iż napraw dokonano dopiero w miesiącu [...] 2005 r. i w związku z tym skarżący ponosił niedogodności w postaci codziennego wyziębiania mieszkania oraz był zmuszony dodatkowo dokonać zakupu opału. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.(Dz. U. nr 78, poz.483,z 2001 r. nr 28,poz.319) sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie kontrolę działalności administracji publicznej. Granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określono w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie: "ustawą p.p.s.a." Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracyjnych w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 tej ustawy. Dotyczy to więc spraw, które mogą być zakończone decyzją lub postanowieniem, albo które odnoszą się do innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 ustawy p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu administracyjnego mamy więc do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. W rozpatrywanej sprawie dopuszczalność skargi na bezczynność Wojewody [...] wymaga rozważenia czy ten organ administracyjny był zobligowany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy p.p.s.a. Odpowiedź na to pytanie jest negatywna. Analiza treści przepisu art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy p.p.s.a. wskazuje, iż przedmiotem innych niż określone w jego § 2 pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, na które służy skarga na bezczynność (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a.), mogą być tylko takie (inne niż decyzje czy postanowienia) akty, które w odniesieniu do konkretnie zindywidualizowanego adresata (skarżącego) zawierają wynikające z przepisów prawa uznanie uprawnienia lub obowiązku. W świetle uregulowań zawartych w art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r., nr 281, poz. 2782 i z 2005 r., nr 130, poz. 1087) organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, nie można zatem uznać, że Wojewoda [...] był zobligowany do wydania rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy p.p.s.a. w sprawie wykonania prac remontowych na nieruchomości będącej własnością Skarbu Państwa, a zajmowanej przez skarżącego oraz naprawienia powstałej na niej, w wyniku kolizji drogowej, szkody majątkowej. W konsekwencji zakreślony przez skarżącego w skardze i w pismach procesowych z dnia [...] i [...] 2005 r. przedmiot skargi pozwala uznać ją za niedopuszczalną. Bezczynność, którą skarżący zarzuca Wojewodzie [...], nie mieści się w kręgu spraw określonych art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy p.p.s.a., a tylko w tych przypadkach Sąd rozpoznaje skargi na bezczynności organów administracyjnych. Nadto dalsze zarzuty skarżącego są na tyle generalne, iż nie wynika z nich, w jakiej konkretnej indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej Wojewoda [...] pozostaje bezczynny. W tym zakresie skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie uzupełnił braku skargi, co stanowi samodzielną podstawę do jej odrzucenia. Trafnie zauważa Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę, że niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu, jeśli nie ma podstaw materialno-prawnych do wydania w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia. Zaznaczyć należy, że wprawdzie do zakresu działania i właściwości sądów administracyjnych należy kontrola działalności administracji publicznej, to jednak, ta kontrola może być wykonywana wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. W tym stanie rzeczy, skarżący nie wskazał przedmiotu skargi jako dotyczącego decyzji i postanowień Wojewody [...] , jak również, aby dotyczyła ona bezczynności Wojewody [...] jako organu administracyjnego, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. Zaistniała sytuacja wyczerpuje zatem znamiona niedopuszczalności skargi. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § 3 zd. 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.