IV SAB/Gl 36/05

PostanowienieWSA w Gliwicach2006-08-07

Skład orzekający: Adam Mikusiński, Elżbieta Kaznoska, Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu powinno zostać umorzone, jeśli organ rozpatrzył sprawę i wydał decyzję po wniesieniu skargi, ale przed rozprawą?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, jeśli organ rozpatrzył sprawę i wydał decyzję po wniesieniu skargi, ale przed rozprawą. W takiej sytuacji sąd nie bada zgodności z prawem wydanego aktu, a jedynie stwierdza, że cel skargi został osiągnięty.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w zakresie nierozpoznania jego odwołania od decyzji odmawiającej przyznania zasiłku celowego. Kolegium wyjaśniło, że odwołanie zostało rozpatrzone i wydano decyzję ostateczną, która została skutecznie doręczona skarżącemu. Sąd ustalił, że decyzja została wydana po wniesieniu skargi, a następnie skutecznie doręczona skarżącemu.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, Sędziowie WSA Elżbieta Kaznoska, WSA Małgorzata Walentek (spr.), Protokolant asystent sędziego Daniel Dudys, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2006 r. sprawy ze skargi L. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) L. G. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w zakresie nie rozpoznania wniesionego przez niego odwołania od decyzji Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. Ś., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta R. Ś., z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego. Wskazał, że odwołanie w tej sprawie wniósł w dniu [...] r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że odwołanie skarżącego zostało rozpatrzone i w dniu [...] r. została wydana w tej sprawie decyzja ostateczna, która została wysłana do strony w dniu [...] r. Pomimo powtórnego zawiadomienia przez pocztę o możliwości odbioru przesyłki strona decyzji nie odebrała. Kolegium zauważyło, że zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. decyzję uważa się za skutecznie doręczoną stronie. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] r. Kolegium w wyniku rozpatrzenia odwołania L. G. od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. wydało decyzję nr [...]. Wobec tego, iż z kserokopii dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji nie wynikało w jaki sposób zostało zrealizowane doręczenie zastępcze, o którym mowa w art. 44 k.p.a. (na dokumencie tym brak informacji doręczyciela o wykonaniu czynności z art. 44 § 2 k.p.a.) pismem z dnia Sąd zwrócił się do organu o wykazanie, że doręczenie tej decyzji skarżącemu zostało skutecznie dokonane. Przy piśmie z dnia [...] r. Kolegium przesłało do tut. Sądu oryginał przesyłki skierowanej do skarżącego wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru wskazując, iż z dowodu tego wynika, że przesyłka została powtórnie awizowana. Z kolei pismem z dnia [...] r., znajdującego się w aktach sprawy o sygn. IV SAB/Gl 35/05, organ poinformował tut. Sąd, iż odpis przedmiotowej decyzji został wysłany skarżącemu. Na rozprawie w dniu [...] r. Sąd postanowił zwrócić się do organu o nadesłanie dowodu doręczenia skarżącemu odpisu tejże decyzji. Dowód doręczenia odpisu przedmiotowej decyzji został przesłany do Sądu przy piśmie z dnia [...] r. Z dowodu tego wynika, iż w dniu [...] r. skarżący osobiście odebrał przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Zatem przedmiotem skargi na bezczynność może być niewydanie przez organ decyzji administracyjnej. W myśl art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 P.p.s.a.). Zatem wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi. Oznacza to, że gdy żądanie zawarte w skardze na bezczynność zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., działającego jako organ odwoławczy, wniósł [...] r.. Natomiast w dniu [...] r. Kolegium wydało decyzję nr [...], która zapadła w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez L.G. Decyzja ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Zatem na dzień rozpatrzenia sprawy przez Sąd organ nie pozostawał w bezczynności. W skardze na bezczynność organu Sąd nie dokonuje natomiast kontroli zgodności z prawem aktu wydanego przez organ, a rozstrzygającego o żądaniu strony. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło