IV SAB/Gl 38/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2009 r. sprawy ze skargi A.B. na bezczynność Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. do załatwienia wniosku skarżącego, 2. zasądza od Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. na rzecz skarżącego A.B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. B. zwrócił się do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. z wnioskiem o udzielenie dostępu do informacji publicznej poprzez udzielenie informacji o składzie komisji powołanej w sprawie zmiany lokalizacji siedziby Nadleśnictwa Kobiór oraz uzasadnienie wyboru lokalizacji siedziby Nadleśnictwa w P.. Pismem z dnia [...] r. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. odpowiadając na w/w wniosek wskazał, iż Nadleśnictwo K. po zmianie siedziby zachowa wszelkie standardy dobrej współpracy z dotychczasowymi jednostkami samorządowymi. Zdaniem organu zmiana siedziby nie będzie miała żadnego znaczenia dla prawidłowego funkcjonowania gminnej społeczności. Organ wskazał, iż w związku ze zmianą siedziby nie przewiduje się żadnych zmian w zatrudnieniu w tej jednostce. Powołano się również na pismo z dnia [...] r. adresowane do Pani Poseł I. K., w którym wyjaśniono motywy zmiany lokalizacji siedziby nadleśnictwa. Pismem z dnia [...] r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. wobec niezałatwienia powyższego wniosku domagając się zobowiązania organ administracji publicznej do dokonania czynności zgodnie z wnioskiem złożonym przez skarżącego oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem skarżącego pisma doręczane w toku postępowania administracyjnego nie stanowią odpowiedzi na złożony wniosek w przedmiocie informacji publicznej. Tym samym organ pozostaje w bezczynności albowiem uchybił 14 dniowemu terminowi do udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wobec udzielenia pismami z dnia [...] r. i [...] r. odpowiedzi na wniosek skarżącego. Organ wskazał, iż w/w pisma zawierają jednoznaczną odpowiedz na złożony wniosek o udzielenie informacji publicznej, w pełni odpowiada treści zapytania i wyczerpująco uzasadnia motywy zmiany siedziby nadleśnictwa, wymiarze społecznym podjętej decyzji oraz wpływie na zatrudnienie i współpracę z samorządami. Podniósł również, że decyzja zmiany lokalizacji siedziby nadleśnictwa nie była podejmowana kolegialnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Problematyka dostępu do informacji publicznej uregulowana została w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 1 powołanej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Informację publiczną w świetle ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Należy jednocześnie zaznaczyć, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno – technicznej. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia. Jeżeli żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien powiadomić podmiot żądający udostępnienia informacji pismem, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. wyrok WSA z dnia 5 lipca 2007 r. sygn. II SAB/Wa 19/07, Lex nr 368235, wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r. sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33) Warto w tym miejscu zaznaczyć, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, co nie pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią inaczej niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu o udzielenie informacji. Z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej będziemy mięli zatem do czynienia, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Jednocześnie należy podkreślić, że w tego typu sprawach wnioskodawca domaga się udzielenia informacji, czyli wskazania zgodnego z wnioskiem. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji wymijającej, może powodować jego uzasadnione wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi, co w takiej sytuacji należy traktować jako nieudzielanie żądanej informacji Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i 15 ust. 2. Natomiast jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił z żądaniem udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie składu komisji powołanej w sprawie zmiany lokalizacji siedziby Nadleśnictwa K. oraz uzasadnienia wyboru lokalizacji w miejscowości P.. W ocenie Sądu żądanie skarżącego dotyczyło informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wniosek wpłynął do organu w dniu [...] r. W dniu [...] r. organ wystosował pismo, w którym jak twierdzi udzielił informacji publicznej w przedmiocie zgłoszonego żądania. Sąd po przeanalizowaniu materiału dowodowego nie podzielił stanowiska organu administracji. Analiza treści pisma z dnia [...] r. wskazuje, że skarżącemu nie udzielono odpowiedzi zgodnie z żądaniem. W piśmie tym nie podano składu komisji powołanej w sprawie zmiany lokalizacji siedziby Nadleśnictwa K., ani nie uzasadniono przesłanek wyboru lokalizacji w miejscowości P.. Organ dopiero w odpowiedzi na skargę wskazał, iż decyzja o zmianie lokalizacji siedziby nie została podjęta kolegialnie i dlatego nie wskazano składu komisji. Jednakże pismo z dnia [...] r. nie jest odpowiedzią uwzględniającą wniosek skarżącego, nie jest także decyzją odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. Zatem skarga wniesiona w dniu [...] r. miała uzasadnione podstawy, bowiem organ pozostawał w bezczynności na skutek niezałatwienia wniosku strony. Skoro wnioskowana informacja jest informacją publiczną to Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. powinien załatwić wniosek skarżącego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej udzielając tej informacji albo jej odmawiając w formie decyzji administracyjnej. W związku z powyższym Sąd zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego, który wpłynął do organu w dniu [...] r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w oparciu o art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Konsekwencją niniejszego rozstrzygnięcia Sądu jest konieczność rozpatrzenia wniosku skarżącego przez organ pierwszej instancji, z uwzględnieniem oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku, stosownie do treści art. 153 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.