IV SAB/Gl 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi J.J. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie; 2) zasadzić od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. J. wnioskiem z dnia [...] r., przesłanym drogą elektroniczną do Gminy P., domagał się udostępnienia informacji publicznej w postaci treści uchwał Rady Gminy P. wraz z załącznikami o następujących numerach: [...] z [...] - wykaz aktów prawa miejscowego; [...] z [...] r. - zawarcie porozumienia komunalnego z Gminą R.; [...] z [...] r. - przyjęcie treści porozumienia komunalnego; [...] z [...] - rozwiązanie porozumienia komunalnego; [...] z [...] - zakaz palenia wyrobów tytoniowych na przystankach autobusowych; [...] z [...] r. - przystąpienie do porozumienia międzygminnego. W odpowiedzi na powyższy wniosek, w dniu [...] r. została przesłana treść w/w uchwał do wnioskodawcy. W skardze złożonej w dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wójta Gminy P., J. J. wniósł o stwierdzenie bezczynności tegoż Wójta i zobowiązanie do udzielenia informacji publicznej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podał, iż wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej, a mimo to adresat wniosku jej nie udzielił, jak też nie odmówił jej udzielenia ani też nie wskazał, iż wniosek zostanie załatwiony w innym niż przewidziany prawem terminie, określonym w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). J. J. w dniu [...] r. potwierdził otrzymanie całości żądanej we wniosku informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy P. poinformował, iż złożony przez skarżącego wniosek obejmował dokumenty z okresu 17-tu lat, które wymagały wielodniowego procesu przygotowania do ich udostępnienia i ostatecznie całość żądanych informacji została skarżącemu przekazana już po złożeniu przez niego skargi do tut. Sądu. Wobec powyższego, wniósł o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący jeszcze raz potwierdził otrzymanie wnioskowanej informacji i podtrzymał skargę, bowiem w dniu złożenia skargi organ pozostawał w bezczynności (por. treść uchwały NSA z dnia 26 listopada 2008 r. o sygn. akt I OPS 6/08). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności, zauważyć przyjdzie, iż na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd administracyjny, w zakresie swojej kognicji, orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1-4a przywołanego artykułu, kontrolując postępowanie tych organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w literaturze, że z bezczynnością organu administracji możemy mieć do czynienia tylko wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo zobowiązany podmiot nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął czynności z zakresu administracji publicznej, do której był zobowiązany. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, lecz brak stosownego działania, wtedy gdy na organie ciążył taki obowiązek, w określonej przez przepisy prawa formie i terminie. Zatem, nie mają znaczenia okoliczności z powodu których określony akt, czy czynność nie została dokonana przez podmiot zobowiązany. Wystarczy jedynie ustalenie, że podmiot był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to ich nie podjął. Niepodjęcie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej stosownych czynności, tj. na przykład nieudostępnienie informacji ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia, w terminie wskazanym w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) oznacza, że ten podmiot pozostaje w bezczynności (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. o sygn. akt. l OSK 601/05, Lex nr 236545). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na bezczynność w zakresie realizacji wniosku skarżącego z dnia [...]. Bezspornie adresat wniosku był podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej z uwagi na treść art. 16 ust. 2 zdanie pierwsze Konstytucji RP w związku z art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nadto, treść żądania zawartego we wniosku skarżącego mieści się w katalogu informacji publicznych określonych w art. 1 w związku z art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dokumentacja sprawy przedstawiona wraz ze skargą pozwala przyznać rację skarżącemu, iż do dnia wniesienia skargi, tj. [...] r. zobowiązany organ nie udzielił żądanych we wniosku informacji. W tym zakresie pozostawał w zwłoce, gdyż nie załatwił sprawy w sposób i w formach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Jednakże już z dniem [...] r. została wysłana drogą elektroniczną całość żądanej dokumentacji w postaci uchwał wymienionych we wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę reprezentuje pogląd, że w przypadku, gdy zobowiązany podmiot załatwi sprawę zgodnie z właściwymi przepisami prawa w czasie pomiędzy wniesieniem skargi, a wydaniem przez sąd administracyjny wyroku, to w takiej sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. (sygn. akt I OPS 6/08 publ. Internetowa Baza Orzeczeń NSA) stwierdzając, iż przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a ma zastosowanie, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej, co do których pozostawał w bezczynności. Zgodnie natomiast z wymienionym w przywołanej uchwale przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia, jak też w pkt 2 orzeczono o zwrocie kosztów postępowania sądowego, w oparciu o art. 209 w związku z art. 201 § 1 p.p.s.a.