IV SAB/Gl 40/06

PostanowienieWSA w Gliwicach2007-03-19

Skład orzekający: Elżbieta Kaznowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 PPSA. W przypadku, gdy strona kwestionuje decyzję organu pierwszej instancji, a organ drugiej instancji przekazał sprawę do ponownego rozpoznania lub rozważa zastosowanie art. 132 KPA, nie można uznać, że postępowanie administracyjne zostało zakończone, a decyzja stała się ostateczna.
Stan faktyczny
A. S. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie odmowy przyznania zasiłku stałego. Strona skarżąca twierdziła, że spełnia warunki do uzyskania świadczenia, a opieka społeczna odmawia jego przyznania. Po wezwaniach sądu do sprecyzowania przedmiotu skargi, strona wskazała, że jest to skarga na bezczynność Kolegium. Dołączyła decyzję organu pierwszej instancji umarzającą postępowanie, decyzję Kolegium uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania, a także postanowienie Kolegium przekazujące odwołanie do organu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku stałego postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę Pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu [...]r., wypełnionym na druku PPF, A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie odmowy przyznania zasiłku stałego. W uzasadnieniu pisma wskazała, że spełnia warunki do uzyskania świadczenia w postaci zasiłku stałego, natomiast opieka społeczna uporczywie odmawia przyznania tej formy pomocy. Pismem z dnia [...]r. Sąd wezwał stronę skarżącą do sprecyzowania, czy przedmiotowe pismo należy traktować jako skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie zasiłku stałego, skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. czy też wobec sporządzenia pisma na formularzu PPF- jest to wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia [...]r. strona skarżącą odpowiedziała, że złożony wniosek stanowi odrębną skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie przyznania zasiłku stałego. Wobec braku dokładnego oznaczenia sprawy, Sąd wezwał stronę do wskazania sprawy i wykazania kiedy i do jakiego organu zwróciła się o przyznanie jej wnioskowanego świadczenia w postaci zasiłku stałego. W odpowiedzi strona w piśmie z dnia [...]r. wyjaśniła, iż w [...]r. uzyskała decyzję Ośrodka Pomocy Społecznej w R. umarzającą postępowanie w sprawie przyznania zasiłku stałego. Dołączyła także decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania. Wśród innych pism dołączyła także postanowienie tegoż Kolegium z dnia [...]r., którym przekazano odwołanie A. i S. S. od decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...]r. w sprawie odmowy przyznania zasiłku stałego do organu pierwszej instancji celem zastosowania art. 132 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sprawa ta wpłynęła do tutejszego Sądu i została wpisana pod odrębną sygnaturą IVSAB/ Gl 41/ 06. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 ( 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dopuszczalność skargi uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć także sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie powyższy wymóg nie został dochowany. Jak wynika bowiem z dołączonych do pisma skarżącej z dnia [...]r. załączników, wniosła ona właściwie skargę na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji –decyzję Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...]r., gdyż postanowieniem z dnia [...] r. Kolegium przekazało sprawę odwołania od tej decyzji do organu pierwszej instancji, celem zastanowienia się nad ewentualnym zastosowaniem art. 132 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli ewentualnego prawa samokontroli. Z dostępnych Sądowi akt nie można stwierdzić, czy kwestionowana decyzja jest ostateczna, czy stronie nadal przysługuje prawo odwołanie do organu drugiej instancji - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Przedmiotem zaskarżenia może być dopiero decyzja ostateczna. Nie wnikając zatem w inne kwestie, m.in. legitymacji czynnej czy terminu wniesienia skargi, należy stwierdzić, iż skarga ta podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze przytoczoną powyżej argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 ( 1 pkt. 6 w związku z ( 3 cytowanej ustawy orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło