IV SAB/Gl 40/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant st. ref. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2009 r. sprawy ze skargi I.G. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Gl 1071/07 uwzględnił skargę I.G. i uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nie stwierdzenia choroby zawodowej nowotworu złośliwego powstałego w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi. W zaleceniach dla organu administracji zamieszczonych w wyroku wskazano, że organ odwoławczy zobowiązany będzie do uzupełnienia materiału dowodowego o ocenę narażenia zawodowego także na promieniowanie jonizujące, a następnie zwrócił się do lekarza jednostki orzeczniczej drugiego stopnia, który wydał w tej sprawie orzeczenie o jego uzupełnienie w oparciu o dokumentację medyczną skarżącej oraz ustalenia dotyczące warunków pracy skarżącej w całym okresie zatrudnienia, jak również zapewni skarżącej oraz wszystkim uczestnikom tego postępowania czynny udział w oparciu o postanowienia art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego. W dalszej kolejności organ odwoławczy obowiązany był do oceny całości zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz do rozważenia czy spełnione są przesłanki do stwierdzenia choroby zawodowej u skarżącej i wydania stosownej decyzji. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. po otrzymaniu akt administracyjnych z tutejszego Sądu pismem z dnia [...] r. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie oceny narażenia na promieniowanie jonizujące w miejscu pracy. W dniu [...] r. przeprowadzone zostały czynności procesowe w A Sp. z o.o., a obecnie B Sp. z o.o. na okoliczność warunków pracy skarżącej. W dniu [...] r. I. G. skierowała pismo do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., w którym sygnalizowała, że na pismo z [...] r. nie otrzymała żadnej odpowiedzi. Wskazany powyżej organ pismem z dnia [...] r. poinformował skarżącą, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. przeprowadził już uzupełniające postępowanie dowodowe zgodnie z wymogami wyroku sądu administracyjnego, a skarżąca winna zapoznać się z wynikami tego postępowania i ewentualnie zgłosić jakieś zastrzeżenia. Z aktami tymi strona zapoznała się w dniu [...] r. Natomiast w dniu [...] r. skierowała pismo do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., w którym wyraziła swoje niezadowolenie z trybu rozpatrywania jej sprawy, jak również zaznaczyła, że na razie nie składa skargi do sądu administracyjnego z zawiadomieniem o sabotowaniu jego wyroku w tej sprawie. W szczególności skarżąca podnosiła, że Sąd nakazał indywidualne traktowanie jej sprawy, a z dotychczasowych działań organów wynika, że traktują ją w sposób rutynowy. Na wskazane pismo organ odwoławczy udzielił odpowiedzi w dniu [...] r. i przedstawił w nim działania jakie podjął po otrzymaniu akt administracyjnych z tutejszego Sądu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. pismem z dnia [...] r. przekazał organowi odwoławczemu wyniki przeprowadzonego postępowania uzupełniającego wraz ze stanowiskiem skarżącej. W dniu [...] r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. o wydanie orzeczenia uzupełniającego w sprawie dotyczącej I.G.. Wskazany powyżej Instytut pismem z dnia [...] r. zwrócił się do organu odwoławczego o przekazanie dodatkowych kart oceny narażenia zawodowego, ponieważ zdaniem tego organu zachodzi podejrzenie występowania choroby zawodowej wymienionej w pozycji 16/6 wykazu chorób. W dniu [...] r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. przekazał Instytutowi Medycyny Pracy i Zdrowia w S. dodatkowe informacje dotyczącej skarżącej, który w dniu [...] r. wydał orzeczenie uzupełniające w sprawie, w którym stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. W dniu [...] r. wpłynęło do tutejszego Sądu pismo I. G. z dnia [...] r. będące skargą na nie wykonanie przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. postanowień wyroku tutejszego Sądu z dnia 30 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Gl 1071/07. W skardze tej zarzuciła organom administracji długotrwałość prowadzonego postępowania, odstąpienie od indywidualnego rozpatrzenia jej przypadku, w tym niechętne przyjmowania do wiadomości, iż w miejscu jej pracy występowało szkodliwe promieniowanie jonizujące skutkujące występowaniem obecnej choroby. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi, a w motywach pisma wskazał, że zgodnie ze wskazaniami zamieszczonymi w przedmiotowym wyroku przeprowadzone zostało uzupełniające postępowanie dowodowe w zakresie oceny narażenia na promieniowanie jonizujące w miejscu zatrudnienia skarżącej, a następnie w dniu [...] r. zwrócono się do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. celem wydania orzeczenia uzupełniającego. Takie uzupełniające orzeczenie organ otrzymał w dniu [...] r. Nadto organ ten zaznaczył, że jego zdaniem postępowanie prowadzone było zgodnie ze wskazaniami zamieszczonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2008 r. Pismem z dnia [...] r. skarżąca udzieliła odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] r. i stwierdziła, że do uznania Sądu pozostawia wysokość kary nałożonej na organ administracji. Nadto w piśmie tym podtrzymała swoje stanowisko w sprawie oraz zakwestionowała informacje zamieszczone przez organ inspekcji sanitarnej w odpowiedzi na skargę. Z kolei w piśmie z dnia [...] r. skarżąca zaapelowała do tutejszego Sądu o podjęcie działań zmierzających do wyegzekwowania od organów administracji wydania orzeczenia zgodnego ze wskazaniami zamieszczonymi w wyroku tutejszego Sądu z dnia 30 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują różne środki kontroli sądowej w stosunku do działalności administracji publicznej. W ustawie tej przewidziano możliwość nałożenia na organ administracji publicznej grzywny w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku Sądu, jak również wydania w takim przypadku orzeczenia o istnieniu bądź nieistnieniu uprawnienia bądź obowiązku. Zgodnie bowiem z art. 154 § 1 wskazanej ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym zakresie, żądając wymierzenia organowi grzywny. Przedmiotem takiej skargi jest naruszenie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które stanowią o mocy oceny prawnej orzeczenia Sądu i skutkach prawomocności tegoż rozstrzygnięcia. Powołany przepis art. 154 § 1 ustawy wskazuje przy tym na dwie sytuacje faktyczne. Jedną z nich jest bierność organu po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, drugą zaś bezczynność organu po wyroku, którym Sąd rozstrzygnięcie organu uchylił lub stwierdził jego nieważność. Dopiero bierność organów w takich sytuacjach otwiera stronie drogę do złożenia skargi zawierającej żądanie wymierzenia grzywny. Na wstępie przyjdzie zauważyć, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt P 23/07 stwierdził, iż rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) jest niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, jednocześnie wskazano, że rozporządzenie to traci moc z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku, co nastąpiło w dniu 2 lipca 2008 r. Takie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że wszystkie organy Państwa pomimo uznania niekonstytucyjności wskazanego rozporządzenia obowiązane są przez podany okres do jego stosowania, jednakże rozporządzenie to z dniem 3 lipca 2009 r. zostało zastąpione nowym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869). Oznacza to, że z tym dniem postępowania wszczęte i nie zakończone prowadzone są w oparciu o postanowienia nowego rozporządzenia, a dotychczasowe czynności procesowe pozostają w mocy. Nadto należy zaznaczyć, że w stosunku do decyzji wydanych na podstawie zakwestionowanego przez Trybunał Konstytucyjny rozporządzenia w okresie miesiąca czyli do dnia 3 sierpnia 2009 r. osoby mogły składać wnioski o wznowienie postępowania administracyjnego. Wskazana okoliczność posiada istotne znaczenie dla oceny prawidłowości działań podejmowanych przez organy administracji w rozpatrywanej sprawie. Skuteczne wniesienie skargi w oparciu o postanowienia art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakłada, ze strona skarżąca wcześniej pisemnie wezwie organ do wykonania wyroku. W rozpatrywanej sprawie skarżąca pismem z dnia [...] r. zwróciła się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z żądaniem wykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia 30 kwietnia 2008 r. W piśmie tym skarżąca zaznaczyła, iż jeszcze nie zamierza występować ze stosowną skargą do sądu administracyjnego, jednakże uwaga ta na tym etapie prowadzonego postępowania nie odgrywała żadnej roli, ponieważ wskazane pismo wyczerpywało jedynie formalny etap stosownej procedury. W świetle powyższego przyjdzie stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca wyczerpała procesowe wymogi stawiane skardze wnoszonej do sądu administracyjnego w oparciu o postanowienia wskazanego powyżej art. 154, a tym samym nie zachodzą przesłanki do odrzucenia przedmiotowej skargi. Dla oceny działań podejmowanych przez organ administracji po otrzymaniu wyroku sądu administracyjnego należy je prześledzić i dopiero wówczas będzie można jej dokonać, niezbędne jest również zwrócenie uwagi na postanowienia art. 35 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotowy wyrok został doręczony organowi odwoławczemu w dniu [...] r., zatem wszelkie wcześniejsze działania skarżącej nie mogą być brane pod uwagę. Wskazany organ niezwłocznie bo już [...] r. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. w trybie art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego o przeprowadzenie postępowania uzupełniającego zgodnie z wymogami przewidzianymi przez Sąd. Wskazany organ pierwszej instancji zakończył prowadzone przez siebie postępowanie w dniu [...] r. i przekazał akta do organu odwoławczego. W trakcie tego postępowania strona w dniu [...] r. zapoznała się z całością zgromadzonego materiału i miała możliwość wypowiedzenia się. Z powyższego wynika, że wezwanie skierowane do organu odwoławczego z dnia [...] r. wniesione zostało jeszcze przed zamknięciem postępowania prowadzonego przez organ prowadzący postępowanie uzupełniające w sprawie. Należy zauważyć, że organ odwoławczy po otrzymaniu akt od organu pierwszej instancji, zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi w wyroku tutejszego Sądu z dnia 30 kwietnia 2008 r. zobowiązany był zwrócić się do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. o wydanie orzeczenia uzupełniającego. Wskazany organ uczynił to w dniu [...] r., a zatem niezwłocznie po skompletowaniu akt. Powyższy Instytut pismem z dnia [...] r. zwrócił się do organu odwoławczego o przekazanie dodatkowych informacji i dokumentów z uwagi na niezbędność oceny sytuacji zdrowotnej skarżącej pod kątem choroby zawodowej wymienionej w pozycji 16/6 wykazu chorób zawodowych. Przedmiotowa uzupełniająca dokumentacja została przekazana w dniu [...] r. a orzeczenie zostało wydane w dniu [...] r. W świetle przedstawionych działań podejmowanych przez organ odwoławczy i mając na uwadze treść art. 35 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym do terminów określonych w przypadkach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu, należy stwierdzić, że działania organu odwoławczego od momentu pisemnego wezwania go do wykonania postanowień wyroku nie cechują się przewlekłością. Odrębną kwestią jest to, czy placówka medyczna w sposób właściwy i terminowy podejmowała swoje działania, jednakże co należy także zaznaczyć, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. nie dysponuje żadnymi formalnymi możliwościami, przy wykorzystaniu których mógłby ją dyscyplinować. Nadto należy zaznaczyć, że wbrew twierdzeniom strony indywidualne podejście organów do jej sprawy nie oznacza wbrew temu co skarżąca stara się sugerować w swoich pismach procesowych, że jej żądanie stwierdzenia występowania u niej choroby zawodowej musi zostać rozpatrzone w sposób pozytywny. Zatem zarzuty kierowane pod adresem organów administracji, że podejmują działania zmierzające do wszechstronnego wyjaśnienia jej warunków pracy oraz występującego narażenia na powstanie choroby zawodowej, także nie mogą być uwzględnione, albowiem dla organu administracji publicznej, jedną z podstawowych zasad ogólnych prowadzonego postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej i konieczność wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji należy uznać, że w działaniach skarżonego organu od dnia [...] r. to jest od dnia wezwania tego organu do wykonania wyroku sądu nie cechują się bezczynnością, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniesionej skargi. Jednocześnie należy zaznaczyć, że wskazana ocena dotyczy okresu od dnia, w którym skarżąca wezwała organ odwoławczy do wykonania wyroku, albowiem w okresie wcześniejszym dostrzegane były działania, które można byłoby uznać za bezczynność organu w prowadzonym postępowaniu, jednakże organ ten wyjaśnił skarżącej niezwłocznie sytuację po skierowaniu przez nią pisma do niego w związku z długotrwałym postępowaniem. Na marginesie przedstawionych rozważań przyjdzie zauważyć, że w przedmiotowej sprawie organ administracji był w szczególnie niewdzięcznej sytuacji, albowiem z jednej strony skarżąca domagała się niezwłocznego wydania korzystnej dla niej decyzji, a z drugiej strony organ ten zdawał sobie sprawę z tego, że wydana decyzja obarczona będzie określoną wadą uzasadniającą wznowienie postępowania. W tej sytuacji faktycznej zdaniem Sądu nie można czynić organowi administracji zarzutu, iż nie wydał przewidzianej decyzji. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. sw