IV SAB/Gl 40/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.G. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać adwokatowi T.M. kwotę 219,60 zł (słownie: dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym 39,60 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 21 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę I.G. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w przedmiocie choroby zawodowej. Następnie postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r. Sąd uwzględnił wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niej adwokata z urzędu. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat T.M., działając na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa, pismem z dnia [...] złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie orzeczenia. W piśmie tym pełnomocnik zawarł również wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu według norm przepisanych wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 , poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, która ma zastosowanie w sprawie, wynosi 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi T.M., za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, wynagrodzenie w wysokości 180 zł, co stanowi 75% stawki minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało powiększyć o 22% podatku VAT tj. o kwotę 39,60 zł. Wobec powyższego, na podstawie wyżej przywołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji.