IV SAB/Gl 40/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta C. w przedmiocie informacji publicznej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Zarządzeniem z dnia 31 maja 2011 r. E.S. został wezwany do uiszczenia wpisu o skargi w kwocie 100 zł – zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza wskazał, że aktualnie kontynuuje naukę na trzech uczelniach wyższych, zamieszkuje we wspólnym lokalu wraz z matką, ojcem oraz siostrą. Wedle złożonych deklaracji skarżący jest jedyną osobą uzyskująca w jego rodzinie dochód z tytułu działalności gospodarczej. Jego matka jest osoba bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku, uzyskującą okresowe dochody z tytułu umów zlecenia. Ani ojciec skarżącego ani tez jego siostra nie otrzymują żadnych wynagrodzeń. Wnioskodawca zaznaczył przy tym, że konieczność dojazdów na uczelnie stanowi znaczący wydatek w jego budżecie. Przeciętny dochód oszacowany został na kwotę około [...] zł brutto miesięcznie. Wedle złożonej w druku PPF deklaracji, E.S. nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani tez przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Dodatkowo zaznaczył, że uzyskiwany dochód ma charakter prowizji co oznacza nieregularność uzyskiwanych z tego tytuł wpłat. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przedstawił szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od zasady ponoszenia przez strony kosztów związanych z postępowaniem sądowym - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) Zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na uwadze treść przywołanych przepisów, stan majątkowy skarżącego, ustalony w oparciu o treść formularza oraz dokumenty nadesłane na wezwanie referendarza – nie stwierdzono aby skarżący znajdował się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim, tezie o trudnej sytuacji materialnej strony przeczy fakt, że wnioskodawca jak wynika to z przedstawionych na wezwanie referendarza dokumentów (podsumowania podatkowej księgi przychodów i rozchodów za miesiące marzec, kwiecień i maj) osiągnął łączny dochód od początku roku rzędu [...] zł. Bez wątpienia działalność gospodarcza prowadzona przez E.S. jest uzależniona od koniunktury na rynku, a dochody z niej płynące nie maja stałego poziomu, nie mniej jednak mając na uwadze ich obecną, przeciętną wysokość nie można stwierdzić, aby skarżący nie dysponował środkami pozwalającymi mu na poniesienie kosztów sądowych. Jedynie na marginesie należy zauważyć, że koszty te, na obecnym etapie postępowania sądowego sprowadzają się do wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 100 zł. Nadto dochody te ulegają zwiększeniu na skutek wynagrodzeń uzyskiwanych przez matkę skarżącego. Reasumując więc nie da się stwierdzić, że poniesienie wydatków związanych z postępowaniem sądowym leży poza zakresem możliwości E.S. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.