IV SAB/Gl 40/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w W. na bezczynność Dyrektora Gimnazjum nr [...] w T. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu [...] Stowarzyszenie A w W. wniosło drogą elektroniczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Dyrektora Gimnazjum nr [...] w T. w przedmiocie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł m.in. o jej odrzucenie z uwagi na niewystąpienie przez skarżące Stowarzyszenie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Na podstawie zarządzenia z dnia 27 stycznia 2012 r. wezwano reprezentanta skarżącego Stowarzyszenia do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, a ponadto przez nadesłanie zaświadczenia potwierdzającego wpisanie skarżącego do wykazu stowarzyszeń prowadzonego przez organ je nadzorujący. Dla dokonania powyższych czynności zakreślono siedmiodniowy termin liczony od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, iż nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Jednocześnie reprezentantowi skarżącego doręczono odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 27 stycznia 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone reprezentantowi strony skarżącej w dniu [...]. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] (poniedziałek – dzień roboczy), nie uzupełniono braków formalnych skargi oraz nie uiszczono wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Stosownie zaś do art. 28 § 1 p.p.s.a, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. stanowi natomiast, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei na mocy art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec stwierdzonych braków formalnych skargi w tym zakresie, Sąd wezwał reprezentanta skarżącego do ich usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie reprezentant skarżącego Stowarzyszenia mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił wymaganej opłaty sądowej. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do stanowiska organu należało podkreślić, że pomimo początkowych rozbieżności w orzecznictwie i poglądach doktryny, utrwalił się pogląd, że obowiązujące przepisy nie wymagają przed wniesieniem skargi na bezczynność w dostępie do informacji publicznej wyczerpania trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a., ani poprzedzenia skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji skargę na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej można wnieść w każdym czasie, gdyż nie jest ona ograniczona żadnym terminem. Z powyższych względów Sąd nie podziela stanowiska organu, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.