IV SAB/Gl 42/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie służby celnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 października 2006 r. A. P. działający jako pełnomocnik M. P. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność w.w. organu oraz nakazanie temu organowi podjęcia stosownych działań przewidzianych w ustawie Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący złożył wniosek do Dyrektora Izby Celnej w K. o wszczęcie postępowania wobec funkcjonariusza Urzędu Celnego w B.. Jako, że w przedmiotowej sprawie organ wobec upływu ponad czterech miesięcy nie podjął żadnej czynności, zdaniem pełnomocnika, doszło do istotnego naruszenia prawa, co stanowi podstawę do podjęcia przez sąd działań o jakich mowa w art. 155 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2006 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia przez wskazanie jakiej konkretnie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności organ nie podejmuje oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego M. P. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 stycznia 2007 r. co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy. Mimo upływu terminu powyższe braki nie zostały uzupełnione. Natomiast pismem procesowym z dnia 15 lutego 2007 r. działający imieniem skarżącego A. P. wniósł o wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi. Uznał bowiem, że z uwagi na ograniczone możliwości sądu w zakresie stosowania art. 155 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzenie postępowania przed sądami administracyjnymi jest bezcelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przepisach art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., sprecyzowane zostały granice właściwości tego Sądu. Jako, że skarga dotyczy bezczynności organu, to zakres kontroli Sądu w takim przypadku określony został w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem Sąd orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tj. w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z powyższej regulacji wynika, że skarga na bezczynność dotyczy niepodejmowania przez organy administracji publicznej nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, a więc takich, które odnoszą się do konkretnego podmiotu i regulujących jego sytuację prawną. Przepis art. 57 § 1 P.p.s.a stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a nadto powinna zawierać 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Tymczasem, w treści skargi nie wskazano, jakiej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności nie podejmuje Dyrektor Izby Celnej w K.. Ponadto w myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Z powołanej regulacji wynika, że wniesienie skargi przez pełnomocnika, bez złożenia wymaganego pełnomocnictwa nie czyni zadość wymaganiom formalnym pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli skarga nie czyni zadość wymaganiom formalnym pisma przewodniczący wzywa wnoszącego do uzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a). W myśl art. 58 § 1 P.p.s.a Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skoro działający imieniem skarżącego A. P., pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi we wskazanym zakresie, braków tych w terminie wyznaczonym przez Sąd nie uzupełnił, to skargę, na mocy art. 58 § 1 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., należało odrzucić. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.