IV SAB/Gl 42/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia NSA Szczepan Prax Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2013r. sprawy ze skargi T.K. na bezczynność A S.A. w J. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od A S. A. w J. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 6 marca 2013 r., przesłanym drogą elektroniczną T.K. zwrócił się do A SA w J. o udostępnienie informacji w trybie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez wskazanie, które kopalnie wchodziły w skład [...] w dniu 15 lipca 1987 r. oraz wskazanie jaki dokument opisywał strukturę organizacyjną [...] w dniu 15 lipca 1987 r. i wniósł o jej przesłanie na podany adres poczty elektronicznej lub w formie kserokopii . Pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. T.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność A SA. Podniósł w niej, iż nie udzielono mu żądanej informacji i w związku z tym domagał się zakreślenia wskazanemu podmiotowi 14 dniowego terminu do rozpatrzenia jego wniosku oraz zasądzenia kosztów postępowania. W dniu 19 kwietnia 2013 r. A SA (dalej: A SA) przekazała wnioskodawcy wyjaśnienie, iż nie jest następcą prawnym [...] i w związku z tym nie dysponuje stosownymi informacjami i dokumentami. Jednocześnie wskazano na Archiwum Państwowe w K. oraz Archiwum Akt Nowych w W., jako prawdopodobne miejsce w których informacje takie można uzyskać. W odpowiedzi na skargę z dnia 29 kwietnia 2013 r. A SA wniosła o umorzenie postępowania, ze względu na jego bezprzedmiotowość, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu przedstawiono działania podjęte po złożeniu wniosku przez skarżącego oraz poczynione ustalenia. Przytoczono także treść udzielonej odpowiedzi z dnia 19 kwietnia 2013 r. W dalszej części odpowiedzi na skargę, odnosząc się do wniosku o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, wyjaśniono iż żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w stosunku do A SA bowiem nie jest ona właściwa do jej udzielenia. A SA nie jest następcą prawnym [...]. W odpowiedzi na wniosek, mającej charakter grzecznościowy, wskazano podmioty, do których skarżący winien się zwrócić w tej sprawie. Ponadto, jak podkreślono, obowiązek udzielenia informacji publicznej nie dotyczy informacji na temat osób i podmiotów trzecich, stąd ustawa o dostępie do informacji publicznej nie znajduje tu zastosowania. Ustawę tą A SA zastosowała w przedmiotowej sprawie jedynie "z ostrożności procesowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 a. Zatem skarga na bezczynność jest dopuszczalna wyłącznie w sprawach, w których zapadają decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Żądana wnioskiem skarżącego z dnia 6 marca 2013r. informacja jest zdaniem Sądu informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej "ustawą", a strona przeciwna należy do kategorii podmiotów, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Zatem załatwienie sprawy mogło nastąpić albo poprzez udzielenie informacji w drodze czynności materialno -technicznej (art. 7 ust. 1 pkt 2), poprzez odmowę jej udzielenia w drodze decyzji administracyjnej, albo poprzez umorzenie postępowania (art. 16 ust. 1) z przyczyn uregulowanych w przywołanej ustawie, bądź też poprzez poinformowanie wnioskodawcy, iż żądana informacja nie znajduje się w dyspozycji podmiotu, do którego wniosek został skierowany. Do udzielenia informacji zobowiązane są bowiem podmioty będące w posiadaniu takiej informacji (art. 4 ust. 3 ustawy). Wobec tego wniosek o odrzucenie skargi, jako bezprzedmiotowej, jest chybiony. Natomiast z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żądnych z tych czynności, lub – wprawdzie – prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem decyzji lub podjęciem stosownej czynności. Nie jest również zasadny wniosek o oddalenie skargi A SA w J., gdyż takie rozstrzygnięcie zapada tylko wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia informacji podmiot przed wniesieniem skargi nie pozostawał w bezczynności. W niniejszej sprawie w tej dacie A SA jednak była bezczynna, bo nie załatwiła sprawy w żaden przewidziany prawem sposób. W okolicznościach sprawy nie mogło jednak dojść do uwzględnienia skargi, gdyż po jej wniesieniu bezczynność ustała. Przepis art. 149 § 1 P.p.s.a. przewiduje, w razie bezczynności organu, zobowiązanie go do wydania aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku. Zatem ma na celu wymuszenie załatwienia sprawy. Nie jest to możliwe, gdy sprawa już została zakończona. Wobec tego należy uznać, że postępowanie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu (uchwala NSA z dnia 26 listopada 2008 r., o sygn. I OPS 6/08 publik. ONSA i WSA z 2009 r., nr 4, poz. 63). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem po wniesieniu skargi ( skarga została zarejestrowana w Kancelarii A SA w dniu 15 kwietnia, natomiast pismo zawierające wyjaśnienie jest datowane na dzień 19 kwietnia 2013 r.) skarżący został poinformowany, że A SA nie dysponuje żądanymi informacjami, gdyż nie jest następcą prawnym [...]. Uwiarygodniono to stosownymi wyjaśnieniami. Informacja ta dotarła do wnioskodawcy drogą elektroniczną w dniu 19 kwietnia 2013 r. i Sąd nie znalazł podstaw by kwestionować jej wiarygodność. Zatem w sytuacji, gdy podmiot, do którego się zwrócono nie posiada żądanej informacji, nie można zobowiązać go do jej udzielenia. Jednocześnie należy wskazać, że podmiot, do którego żądanie wniesiono nie ma obowiązku poszukiwania informacji, która nie znajduje się w jego posiadaniu. Natomiast zauważyć można, iż skarżącemu wskazano podmiot (Ministra Gospodarki), który taką informacją może dysponować, co znajduje swoje uzasadnienie w ustawie z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r., Nr 112, poz. 981), bowiem zgodnie przepisami tej ustawy organem założycielskim przedsiębiorstw państwowych były i są m.in. naczelne organy administracji państwowej, uprawnione zarówno do tworzenia takich przedsiębiorstw jak i zarządzenia ich likwidacji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, na które składa się wpis w kwocie 100 zł, orzeczono zgodnie z art. 209 w związku z art. 201 § 1 P.p.s.a.