IV SAB/Gl 45/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie wskazania pomieszczenia w zakresie pełnienia dyżurów i przyjmowania mieszkańców p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy P. polegającą na nieterminowym załatwieniu jego wniosku z dnia [...], w którym prosił o wskazanie pomieszczenia, gdzie, jako radny, mógłby pełnić dyżury oraz przyjmować mieszkańców. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Mianowicie trafnie podnosi organ w odpowiedzi na skargę, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm., dalej: ppsa), skarga na bezczynność przysługuje tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego paragrafu, a więc gdy organ administracji publicznej zobowiązany jest do wydania: 1) decyzji administracyjnej, 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) innego niż określonego w pkt 1-3, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie. Tymczasem żądanie objęte wnioskiem skarżącego nie wiąże się z wydaniem aktu należącego do powyższego katalogu. Przepisy obowiązującego prawa materialnego nie przewidują w szczególności, by ewentualne udostępnianie radnemu pomieszczenia do pełnienia dyżurów oraz przyjmowania mieszkańców miało następować w postępowaniu administracyjnym, do którego jedynie odnosi się tryb zażaleniowy z art. 37 kpa, wadliwie uruchomiony przez skarżącego. Z przepisów prawa nie wynika też uprawnienie radnego do tego rodzaju pomieszczenia. W tym stanie rzeczy, skoro sprawa objęta wnioskiem skarżącego nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, dlatego na podstawie art.58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzeczono, jak w punkcie 1 sentencji. Natomiast o zwrocie wpisu rozstrzygnięto w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa. SW