IV SAB/Gl 48/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Aresztu Śledczego w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu w kwestii zażalenia skarżącego z dnia 30 września 2015 r. na postanowienie z dnia 17 września 2015 r. p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. Ś. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Aresztu Śledczego w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. Postanowieniem z dnia 17 września 2015 r. tut. Sąd odrzucił osobistą skargę kasacyjną E. Ś. od postanowienia z dnia 17 sierpnia 2015 r. Odpis wyżej wymienionego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia został doręczony skarżącemu w dniu 30 września 2015 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy (k. 121). Pismem z dnia 30 września 2015 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 17 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. O powyższym wymogu formalnym zażalenia skarżący został pouczony w pkt 4 pisma z dnia 24 września 2015 r. (k. 115), wraz z którym doręczono mu odpis zaskarżonego postanowienia. Tymczasem zażalenie z dnia 30 września 2015 r. na postanowienie z dnia 17 września 2015 r. skarżący sporządził własnoręcznie. Tym samym należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zażalenie jest niedopuszczalne. W związku z powyższym, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.