IV SAB/Gl 50/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie zasiłku celowego w kwestii zażalenia skarżącego z dnia 16 maja 2016 r. na postanowienie z dnia 14 marca 2016 r. o odrzuceniu skargi p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. T. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie zasiłku celowego ze względu na fakt, iż wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wymaganym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a więc skarga została złożona bez zachowania wymaganego prawem trybu. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem, że przysługuje na nie skarga kasacyjna, został doręczony skarżącemu w dniu 29 marca 2016 r. (dowód – potwierdzenie odbioru – k. 26). Pismem z dnia 16 maja 2016 r. A. T. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 14 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sadu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a.. Natomiast stosownie do treści art. 198 P.p.s.a. zażalenie przysługuje również na zarządzenia przewodniczącego jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zażalenie jest zatem dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Oznacza to, że jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia, czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia czy zarządzenia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie takiego środka odwoławczego jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skarżący w piśmie z dnia 16 maja 2016 r. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 14 marca 2016 r. mimo, że zgodnie z doręczonym stronie prawidłowym pouczeniem jedynym dopuszczalnym środkiem zaskarżenia była skarga kasacyjna. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżący złożył zażalenie na postanowienie, na które ani art. 194 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani przepisy tej ustawy nie przewidują wniesienia zażalenia. Natomiast wniesienie zażalenia na niezaskarżalne zarządzenie jest niedopuszczalne. Na marginesie należy wskazać, że wniesione zażalenie nie mogło zostać uznane za skargę kasacyjną. Nawet gdyby się tak stało, skarga kasacyjna i tak podlegałaby odrzuceniu jako wniesiona osobiście, a więc nie sporządzona przez zawodowego pełnomocnika (odnośnie sporządzania skargi kasacyjnej obowiązuje przymus adwokacko-radcowski). Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.