IV SAB/Gl 54/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-06-15
Skład orzekający: Stanisław Nitecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności nie złożyła zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, takich jak zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Brak wykazania przez stronę, że takie środki zostały wykorzystane, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.Stan faktyczny
L. B. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie dofinansowania ze środków PFRON. Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie, a Prezydent Miasta K. przesłał skargę do Sądu wraz z odpowiedzią, wnosząc o jej oddalenie z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, czy składał zażalenie na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 K.p.a., czego skarżący nie uczynił w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Pismem z dnia [...] L. B. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Skarżący podał, że w dniu [...] złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w K. wniosek wraz z dokumentacją medyczną o dofinansowanie z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych do turnusu rehabilitacyjnego w lutym 2012 r.
Skarga ta została przesłana do organu celem nadania jej biegu. Pismem z dnia [...] Prezydent Miasta K. przesłał do Sądu skargę L. B. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W ostatnim z wymienionych pism organ wniósł o oddalenie skargi na bezczynność. W uzasadnieniu organ wskazał między innymi, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa stosownie do treści art. 52 § 3 P.p.s.a. a zatem skarga winna zostać odrzucona.
Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2012 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 K.p.a. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wyjaśniono również skarżącemu, że jeżeli występował z takim zażaleniem to winien nadesłać jego odpis.
Wskazane wezwanie zostało skarżącemu doręczone, do rąk własnych, w dniu [...], co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy (k. 24).
W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie wykonał zobowiązania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zatem wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.
Wniesienie więc skargi na bezczynność organu będzie dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpie w tym zakresie środki wskazane w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej K.p.a. Zgodnie bowiem z regulacją art. 37 K.p.a. na niezałatwienie sprawy terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie na niezałatwienie sprawy dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych pobytu na turnusie rehabilitacyjnym w trybie art. 37 K.p.a. Skarżący nie wykazał w wyznaczonym terminie, że z takim zażaleniem występował.
Okoliczność ta nie wynika również z nadesłanych przez organ administracyjny akt dlatego skargę należało uznał za złożoną przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, jakie służyły stronie, a co się z tym wiąże za niedopuszczalną.
Zgodnie natomiast z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło