IV SAB/Gl 59/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia NSA Łucja Franiczek, , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.L. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie Sędziów: NSA Adama Mikusińskiego, NSA Wiesława Morysa, WSA Stanisława Niteckiego i WSA Teresy Kurcyusz - Furmanik Wnioskiem z dnia [...] r. (k. 186) L. L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wyłączenie od rozpoznania jego skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej orzekających w tym Sądzie Sędziów: NSA Szczepana Praxa, WSA Beaty Kalagi – Gajewskiej oraz WSA Małgorzaty Walentek. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2010r. Sąd oddalił wyżej wskazany wniosek. Następnie skarżący pismem z dnia [...] r. (k. 206) "sprostował" swój poprzedni wniosek o wyłączenie sędziów wskazując, że uprzednio nie domagał się wyłączenia Sędziego WSA Małgorzaty Walentek, lecz Sędziego WSA Teresy Kurcyusz – Furmanik. W uzasadnieniu wskazał, że to właśnie Sędzia Teresa Kurcyusz – Furmanik zasiadała w składzie orzekającym na rozprawie wyznaczonej na dzień 13 lipca 2010 r. W dalszej kolejności L.L. pismem z dnia [...] r. (k. 211) złożył zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 19 lipca 2010 r. wraz z wnioskiem o wyłączenie "składu Sędziowskiego orzekającego w sprawie wydanego postanowienia z dnia 26 lipca 2010 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" (k. 215). W uzasadnieniu kolejnego wniosku powołał się na treść swojego pisma z dnia [...] r. oraz zażalenia z dnia [...] r. Ponadto wskazał, że nie składał do Sądu skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy więc od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego przez sędziego rozstrzygnięcia. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego istniejącego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron postępowania, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą może być na przykład stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, czy społecznej, jak również wszelkie okoliczności zaistniałe obiektywnie dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Zgodnie natomiast z art. 20 P.p.s.a. strona zgłasza wniosek o wyłączenie sędziego na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Wniosek ten winien zawierać powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziego. Wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest natomiast formułowanie zarzutów o charakterze generalnym, co do bezstronności sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Należy także podnieść, że okoliczność mogąca wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, czy też utrata zaufania strony do sędziego. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego lecz konieczne jest wykazanie poważnych powodów, które obiektywnie uzasadniają utratę zaufania do bezstronności sędziego. Ewentualna wątpliwość musi być poparta konkretnymi faktami bowiem wyłączenie sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona subiektywnie uznaje za nieodpowiednich. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszego postępowania wskazać należy, iż wniosek skarżącego nie może odnieść skutku. We wniosku tym skarżący nie podał jakiejkolwiek istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanych we wniosku sędziów. Sąd nie dopatrzył się przyczyn wyłączenia, które aby były skuteczne muszą być realnie obiektywne. Skarżący bowiem, jako okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziów wskazuje nieprawidłowe określenie przedmiotu sprawy, zaznaczając, że nie składał do Sądu skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej, a skargę w " przedmiocie sprawy urzędowej Sądu Pracy w T. o sygn. akt [...] ". Przy braku innych argumentów dotyczących stronniczości Sędziów trudno więc przyjąć, że występuje uzasadniona wątpliwość, co do ich bezstronności. Wyżej opisana przyczyna wyłączenia podawana przez skarżącego nie może więc stanowić przesłanki wyłączenia sędziego na wniosek strony. Z oświadczeń złożonych przez Sędziów objętych wnioskiem - w trybie art. 22 § 2 cytowanej ustawy - wynika, że nie zachodzą przyczyny do ich wyłączenia wynikające zarówno z przyczyn wskazanych w art.19, jak i w art.18 P.p.s.a. W związku z powyższym nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie wymienionych w sentencji sędziów od rozpoznania niniejszej sprawy, w konsekwencji czego - wobec bezzasadności wniosku - podlega on oddaleniu na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.