IV SAB/Gl 62/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.S. na Komisję Stypendialną Wydziału [...] Politechniki [...] w C. w przedmiocie przewlekłości w zakresie przyznania stypendium socjalnego postanawia: odrzucić skargę. R.S. pismem procesowym z dnia [...] wniósł za pośrednictwem Komisji Stypendialnej Wydziału [...] Politechniki [...] w C. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na przewlekłość postępowania w zakresie przyznania stypendium przez wyżej wymieniona Komisję. Po przekazaniu przez Komisję Stypendialną Wydziału [...] Politechniki [...] w C. wniesionej skargi i odpowiedzi na skargę, Sąd pismem z dnia 30 czerwca 2015 r. sygn. akt IV SAB/Gl 62/15 wezwał R.S. poprzez wskazanie czy przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu składał do wyżej wymienionej Komisji zażalenie w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Do przekazania tej informacji i dołączenia do akt sprawy stosownego pisma skarżący zobowiązany został w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wskazanego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. R.S. powyższe pismo otrzymał w dniu [...], a wynika to z daty znajdującej się na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru. Pismo to odebrane zostało przez dorosłego domownika, a mianowicie przez matkę skarżącego. Do dnia podjęcia rozstrzygnięcia R.S. nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi. W świetle treści skargi strony oraz przedstawionych działań podjętych przez sąd administracyjny skarga podlega odrzuceniu, ponieważ wyczerpane zostały przesłanki jej odrzucenia przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) gdyż w wyznaczonym przez Sąd terminie R.S. nie uzupełnił braku formalnego skargi, gdyż nie przedłożył dokumentu potwierdzającego wniesienie zażalenia na bezczynność wymienionej Komisji do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt. 3 wyżej wymienionej ustawy orzec jak w sentencji.