IV SAB/Gl 63/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Ł. na przewlekłość postępowania administracyjnego toczącego się przed Wójtem Gminy R. w sprawie umorzenia zadłużenia alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. A.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego toczącego się przed Wójtem Gminy R. w sprawie umorzenia zadłużenia alimentacyjnego. Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do wskazania czy przed wniesieniem skargi składał zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. na przewlekłość wspomnianego wyżej postępowania. W odpowiedzi skarżący nadesłał niepodpisane pismo z dnia [...], w którym oświadczył, że to Sąd powinien posiadać akta sprawy nadesłane przez MOPS. Pomimo wezwania Sądu skarżący nie podpisał powyższego pisma wobec czego zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2016 r. zostało ono pozostawione bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie złożył zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania, a dopiero po spełnieniu tego warunku dopuszczalne jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niezłożenie zażalenia w powyżej przedstawionym trybie przed wniesieniem skargi do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.