IV SAB/Gl 68/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy L. B. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W treści wniosku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu o pow. 38 m2. Jedynym źródłem utrzymania się skarżącego jest emerytura w kwocie 880 zł, natomiast nie posiada on żadnych oszczędności, papierów wartościowych, nieruchomości lub przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ocena sytuacji materialnej skarżącej dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Tylko bowiem osoby, których stan majątkowy (a więc brak jakichkolwiek dochodów lub też dochody uzyskiwane w wysokości wykluczającej wygospodarowanie jakichkolwiek dodatkowych środków) mogą liczyć na ewentualne przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na uwadze powyższe i odnosząc to do informacji dotyczących stanu majątkowego L. B. uznano, że złożony przezeń wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący dysponuje bowiem bardzo skromnym dochodem, który pozwala w zasadzie na pokrycie elementarnych potrzeb egzystencjalnych. Z zestawienia wydatków, sporządzonego przez stronę w druku formularza jasno wynika, że środki jakie pozostają mu po opłaceniu czynszu, energii elektrycznej, dostaw gazu i wody oraz wykupu lekarstw są na tyle niewielkie, że niepodobna oczekiwać, iż strona będzie w stanie opłacić z nich udział fachowego pełnomocnika oraz uiścić wpis od skargi, a także ponieść inne koszty sądowe. Wobec tego, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.