IV SAB/Gl 68/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę L.B. pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 21 października 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykazania, czy skarżący przed wniesieniem skargi wniósł do organu wyższego stopnia zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Pełnomocnik skarżącego przesłał do tutejszego sądu pismo procesowe z dnia 16 listopada 2015 r., jednakże nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.)., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi sądowej środka zaskarżenia (zażalenia w postępowaniu administracyjnym na bezczynność organu na podstawie art. 37 K.p.a.), skutkuje niedopuszczalnością skargi. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji